2 october 2018
poetry
jesienią
rozpływa się w błękit odpadły suchy liść by stać się nawozem owinięty przez małego tkacza delikatnością babiego lata odpada od drzewa oddala się dziecko od matki by stworzyć mikroświat pomiędzy swymi
to jakaś cudza jesień..
report
You have to be logged in to use this feature. please Register
to jakaś cudza jesień..
report