Poetry
Zmiana sposobu prezentacji
Poznałam Boga Słońca, naprawdę
Ja
Niespełniona Bogini ognia
Domowego ogniska
I może też wód słodkich
Różnie mówią
Chyba się zakochał
"O cudowna Belisamo, rzeki powinni nazywać twoim imieniem"
Powinni
Za kogo ja się uważam?
A Ty?
Potężny, mruczący Ra!
Muszę już wstać do pracy...
Co ja sobie wyobrażam?
Ah... Różne rzeczy.
Jestem wiatrem.
leci, gna nieubłaganie
dzień za dniem - i nie przestanie
pędzącemu wszystko jedno,
mu - i tobie włosy rzedną
cofasz, błądzisz, ciągle zwlekasz
wracaj Tutaj
czas ucieka
i znów widziałem ciebie we śnie
w czasie nierzeczywistym
pewnie nie tylko dla mnie
chociaż powinnas dać znać że też śnisz i pragniesz
.
gdy elementy zdarzeń z realu mieszają się z marzeniami
rzeczywistość nabiera innego kształtu a jeśli
wywrócisz ją do góry nogami wtedy
- bezpieczniej jest stworzyć równoległy świat quasi-zdarzeń i faktów
.
w tym śnie całowaliśmy się pół nocy
a przecież byłaś daleko
pozwoliłaś mojej wyobraźni kochać się prawie do rana
gdybyś tego nie chciała uciekłabyś z łóżka
według najnowszych badań wystarczy być z kimś duszą
ciało to staromodny przeżytek
jak małżeństwo ślub prawo pierwszej nocy
.
w końcu mamy 2137 rok
wymieniliśmy impulsy
czekamy na miłość
O arfo, kiedyż ty znowu, o kiedyż odrodzisz się łukiem!
„Łuk i arfa“ Antoni Lange
dla Dionizosa dla Jezusa jest to możliwe
piękne kolorami jesieni są parki i pagórki
zaściełane do snu trumny kołyski
place wyczekiwań na pana błyskawicy i
deszcz z wysoka
z trawą w zębach
z ręką na włóczni
na stylisku topora
na kształtach łuku i harfy
pióra i skrzydła
w zamyśleniu
rozmarzeniu
zanurzoną w grzywie psa
i pięknej nieznajomej
z głową na jej łonie
w oczekiwaniu aż liście i gałęzie
utworzą nad nami szałas jaskinię
przejście
pod drzewami w gąszczu
(...)
--- full text ---
pójdzie, siada, już - zobaczył
źle zrozumie, przeinaczy
i powtarza swoim stylem
chciałby - nie jest - Być Motylem
Anna czytała wiersze od prawej do lewej
jeszcze w szkole wyłamywała stołom nogi
a język na trzcinie w Szczebrzeszynie
Anna zakochiwała się raz po raz
nie mówiła dlaczego
podobno każdy miał szansę znaleźć się w jej pamiętniku
pisała go z bujną wyobraźnią lecz bez imion i dat
w '68 tuż przed maturą ktoś zamalował jej przyszłość na czarno
w lipcu przysłała kartkę znad morza
krótko - będziesz ojcem
tę samą wiadomość dostali wszyscy chłopcy z naszej klasy
później dowiedziałem się że urodziła martwe
po kilku latach do Izraela wyjechał Roman
on jeden nie trafił do pamiętnika
do tej pory nabierają dzieci wodą
święconą
nie tylko w szabas
22-10-2017
zazdrość, zadra(śnięcie), drzazga, zadra(panie)
Czym jest zazdrość?
Ty zwracasz się ku komuś innemu, odbierasz mi
swe zainteresowanie, pieszczoty;
zostałem pozbawiony, ma to inny - zazdroszczę mu.
Do tej osoby, która mi tego dobra odmówiła,
odebrała je, czuję - sam nie wiem -
może dalej to samo.
Zazdroszczę jej, tego, że ten raj, który stworzyła ze mną,
ma dalej u siebie, w swoim życiu, z nim, z nią, z innym,
a więc zazdroszczę im obu, im wszystkim.
A więc niższość, żal, uraza, gniew. Oni jedzą, piją, żyją, ja
mam zadrę, bo patrzeć na to mi przyszło.
Zadra w czasie teraźniejszym, brak, skaleczenie, co uwiera,
krwawi, boli, bo czułość jest jeszcze wzmożona,
a brak rani, a nawet nowe dowody, że jesteś odstawiony, z boku.
Dzieci(ty) wracają, ale je przeganiają(oni, bracia, siostry, rodzice),
a ci się bawią, a ty jesteś pozbawiony radości,
płaczesz za tym.
Ich radość, twoje odrzucenie.
Patrzysz na ciastko, nie masz.
Chcesz, nie dają ci - płaczesz w środku,
(...)
--- full text ---
Świt nie wiedział,
czy już zdążył się wydarzyć,
czy jest tylko majaczeniem pól, drzew i dachów.
Mgła zaległa nisko,
jakby ktoś okrył świat białym całunem
i odszedł.
Ugrzązłem wzrokiem w tej nieprzejrzystości,
droga nie domyślała się jeszcze końca.
Gdzieś tam, w mlecznej niewiadomej
oddychały kominy.
Stałem ogłuszony ciszą
w powietrzu tak chłodnym,
że nawet myśli szukały schronienia.
Na dalszym planie światło
bez pośpiechu
podążało za tym, co jeszcze
nie zostało odsłonięte.
when I sink into your embrace
gleaming with sunlight
you paint opal reflections
through a lens I watch the alders
stepping into the clear sky
to be that rising light
shimmering water
in a turquoise dress
after the rain
I am a winding river
you flow around my feet
I touch the riverbed
cool stone soft sand
I lift the gauzy hem
and find in the new current
a tender sapling
gdy zanurzę w twoim uścisku
lśniący słońcem
malujesz opalowe odbicia
oglądam soczewką olchy
wkraczające w czyste niebo
być tym wschodzącym światłem
wodą mieniącą się
w turkusowej sukni
po deszczu
jestem wijącą się rzeką
spływasz wokół moich stóp
dotykam dna
chłodnego kamienia miękkiego piasku
unoszę zwiewny rąbek
i odkrywam w nowym nurcie
delikatne drzewko
gdybyśmy spotkali się sam na sam
jak we śnie podczas burzy
kiedy wpadliśmy na siebie pod parasolem
przy cmentarnej bramie
.
gdyby pogoda rozpłakała się na dłużej
pewnie starczyłoby czasu żeby spytać
co się stało z wierszami którym corocznie
palisz znicze w zaduszki
.
przecież najpiękniejsze słowa zawsze idą do nieba
2026-11-15
