Poetry

Zmiana sposobu prezentacji

17 november 2026

poetry

belis
belis

Mruczek

Poznałam Boga Słońca, naprawdę
Ja
Niespełniona Bogini ognia
Domowego ogniska
I może też wód słodkich
Różnie mówią

Chyba się zakochał
"O cudowna Belisamo, rzeki powinni nazywać twoim imieniem"
Powinni

Za kogo ja się uważam?
A Ty?
Potężny, mruczący Ra!
Muszę już wstać do pracy...

Co ja sobie wyobrażam?
Ah... Różne rzeczy.
Jestem wiatrem.

17 november 2026

poetry

Valgras
Valgras

002

leci, gna nieubłaganie

dzień za dniem - i nie przestanie


pędzącemu wszystko jedno,

mu - i tobie włosy rzedną



cofasz, błądzisz, ciągle zwlekasz

wracaj Tutaj





czas ucieka

17 november 2026

poetry

sam53
sam53

na światło które nie gaśnie

i znów widziałem ciebie we śnie
w czasie nierzeczywistym
pewnie nie tylko dla mnie
chociaż powinnas dać znać że też śnisz i pragniesz
.
gdy elementy zdarzeń z realu mieszają się z marzeniami
rzeczywistość nabiera innego kształtu a jeśli
wywrócisz ją do góry nogami wtedy
- bezpieczniej jest stworzyć równoległy świat quasi-zdarzeń i faktów
.
w tym śnie całowaliśmy się pół nocy
a przecież byłaś daleko
pozwoliłaś mojej wyobraźni kochać się prawie do rana
gdybyś tego nie chciała uciekłabyś z łóżka
według najnowszych badań wystarczy być z kimś duszą
ciało to staromodny przeżytek
jak małżeństwo ślub prawo pierwszej nocy
.
w końcu mamy 2137 rok
wymieniliśmy impulsy
czekamy na miłość

Uroczyska

O arfo, kiedyż ty znowu, o kiedyż odrodzisz się łukiem!
„Łuk i arfa“ Antoni Lange

dla Dionizosa dla Jezusa jest to możliwe
piękne kolorami jesieni są parki i pagórki
zaściełane do snu trumny kołyski
place wyczekiwań na pana błyskawicy i
deszcz z wysoka
z trawą w zębach
z ręką na włóczni
na stylisku topora
na kształtach łuku i harfy
pióra i skrzydła
w zamyśleniu
rozmarzeniu
zanurzoną w grzywie psa
i pięknej nieznajomej
z głową na jej łonie
w oczekiwaniu aż liście i gałęzie
utworzą nad nami szałas jaskinię
przejście

pod drzewami w gąszczu
(...)

--- full text ---

17 november 2026

poetry

Valgras
Valgras

001

pójdzie, siada, już - zobaczył


źle zrozumie, przeinaczy


i powtarza swoim stylem


chciałby - nie jest - Być Motylem

16 november 2026

poetry

sam53
sam53

próbna matura

Anna czytała wiersze od prawej do lewej
jeszcze w szkole wyłamywała stołom nogi
a język na trzcinie w Szczebrzeszynie

Anna zakochiwała się raz po raz
nie mówiła dlaczego
podobno każdy miał szansę znaleźć się w jej pamiętniku
pisała go z bujną wyobraźnią lecz bez imion i dat

w '68 tuż przed maturą ktoś zamalował jej przyszłość na czarno
w lipcu przysłała kartkę znad morza
krótko - będziesz ojcem
tę samą wiadomość dostali wszyscy chłopcy z naszej klasy
później dowiedziałem się że urodziła martwe

po kilku latach do Izraela wyjechał Roman
on jeden nie trafił do pamiętnika
do tej pory nabierają dzieci wodą
święconą

nie tylko w szabas
22-10-2017

Przechodzenie (zazdrość)

zazdrość, zadra(śnięcie), drzazga, zadra(panie)

Czym jest zazdrość?
Ty zwracasz się ku komuś innemu, odbierasz mi
swe zainteresowanie, pieszczoty;
zostałem pozbawiony, ma to inny - zazdroszczę mu.
Do tej osoby, która mi tego dobra odmówiła,
odebrała je, czuję - sam nie wiem -
może dalej to samo.
Zazdroszczę jej, tego, że ten raj, który stworzyła ze mną,
ma dalej u siebie, w swoim życiu, z nim, z nią, z innym,
a więc zazdroszczę im obu, im wszystkim.
A więc niższość, żal, uraza, gniew. Oni jedzą, piją, żyją, ja
mam zadrę, bo patrzeć na to mi przyszło.
Zadra w czasie teraźniejszym, brak, skaleczenie, co uwiera,
krwawi, boli, bo czułość jest jeszcze wzmożona,
a brak rani, a nawet nowe dowody, że jesteś odstawiony, z boku.
Dzieci(ty) wracają, ale je przeganiają(oni, bracia, siostry, rodzice),
a ci się bawią, a ty jesteś pozbawiony radości,
płaczesz za tym.
Ich radość, twoje odrzucenie.
Patrzysz na ciastko, nie masz.
Chcesz, nie dają ci - płaczesz w środku,
(...)

--- full text ---

15 november 2026

poetry

smokjerzy
smokjerzy

Pierwsza wersja światła

Świt nie wiedział,
czy już zdążył się wydarzyć,
czy jest tylko majaczeniem pól, drzew i dachów.

Mgła zaległa nisko,
jakby ktoś okrył świat białym całunem
i odszedł.

Ugrzązłem wzrokiem w tej nieprzejrzystości,
droga nie domyślała się jeszcze końca.
Gdzieś tam, w mlecznej niewiadomej
oddychały kominy.

Stałem ogłuszony ciszą
w powietrzu tak chłodnym,
że nawet myśli szukały schronienia.

Na dalszym planie światło
bez pośpiechu
podążało za tym, co jeszcze
nie zostało odsłonięte.

15 november 2026

poetry

violetta
violetta

Hold me close

when I sink into your embrace
gleaming with sunlight
you paint opal reflections
through a lens I watch the alders
stepping into the clear sky
to be that rising light
shimmering water
in a turquoise dress

after the rain
I am a winding river
you flow around my feet
I touch the riverbed
cool stone soft sand
I lift the gauzy hem
and find in the new current
a tender sapling

15 november 2026

poetry

violetta
violetta

Przytulaj

gdy zanurzę w twoim uścisku
lśniący słońcem
malujesz opalowe odbicia
oglądam soczewką olchy
wkraczające w czyste niebo
być tym wschodzącym światłem
wodą mieniącą się
w turkusowej sukni

po deszczu
jestem wijącą się rzeką
spływasz wokół moich stóp
dotykam dna
chłodnego kamienia miękkiego piasku
unoszę zwiewny rąbek
i odkrywam w nowym nurcie
delikatne drzewko

15 november 2026

poetry

sam53
sam53

tylko tak pytam

gdybyśmy spotkali się sam na sam
jak we śnie podczas burzy
kiedy wpadliśmy na siebie pod parasolem
przy cmentarnej bramie
.
gdyby pogoda rozpłakała się na dłużej
pewnie starczyłoby czasu żeby spytać
co się stało z wierszami którym corocznie
palisz znicze w zaduszki
.
przecież najpiękniejsze słowa zawsze idą do nieba
2026-11-15

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register