prepilog - Rafał Muszer - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Rafał Muszer
	ALL WORKS Poetry (73) Photography (39) Books (3) Postcards (4) About me Friends (87) Collections (1)

14 april 2011

Rafał Muszer

Analiza naszego położenia w tym raju
nie daje żadnego rozsądnego wniosku.
Słońce i piasek nie determinują tego
gdzie jesteśmy, a jedynie to że leżymy.

Zbyt dużo niewiadomych i nieczytelnych
aksjomatów. Zgwałciliśmy bezpowrotnie
naiwne lata naszej słodkiej egzystencji.
Jesteśmy nie do zmartwychwstania.

14 april 2011 at 22:11

Cyt. "Jesteśmy nie do zmartwychwstania" - szkoda że nie moje :)))))

Towarzysz ze strefy Ciszy

18 april 2011 at 23:15

ale mocarna pigula zastanowien

21 may 2011 at 10:45

dla mnie to jest jasne

9 may 2011 at 22:16

Zobaczyłem, że wszedł Pan na truml. Stwierdziłem, zobacze czy dodał Pan ostatnio coś nowego. Wchodzę i jak to powiedzieć: przybyłem, przeczytałem, poezja zwyciężyła. Rewelacyjny wiersz, zgadzam się pigułka zastanowień z niesamowitą puentą. Bardzo na tak.

13 may 2011 at 16:19

tak tak i jeszcze raz tak!

Gabriela Kuźma

15 may 2011 at 18:00

nie do zmartwychwstania ;) chętnie przeczytałabym jakieś Twoje opowiadanko - sf. Napiszesz?

19 may 2011 at 06:35

opowiadania w ogóle mi nie idą

Jan Łukaszewski

18 may 2011 at 16:30

Jedyne słowo jakie mi się narzuca po przeczytaniu twojego utworu to okrutnie prawdziwe ,a prawda jak wiadomo boli

19 may 2011 at 06:34

dzięki za komentarze, ale ciągle nie mogę zrozumieć co oznacza, że wiersz jest "prawdziwy". Kompletnie to określenie nie pasuje i jest niezrozumiale wykorzystywane na całym Trumlu i pewnie poza nim. Wiersz z założenia nie może być nieprawdziwy.

An - Anna Awsiukiewicz

19 may 2011 at 06:57

Czarno to widzę, aczkolwiek podoba mi się:) Warto było przeczytac:)

An - Anna Awsiukiewicz

22 may 2011 at 07:49

Wracam bo warto:)Coraz bardziej wciąga mnie ta myśl--pomimo że jestem wielką optymistką:)

9 june 2011 at 14:23

co ciekawe ja też jestem. Skrajnym nawet.

31 may 2011 at 09:14

Lubię takie litery. Kryptomocne i takie moje :)

9 june 2011 at 14:23

litery nie są niczyja własnością

4 august 2011 at 09:09

A ja się nie zgadzam na brak nadziei. Ja chcę być do zmartwychwstania i już. :) Ale co najważniejsze, Twoje utwory zostawiają w środku człowieka trwałe ślady.

12 august 2011 at 07:28

mam nadzieję, że nie zostanę kiedyś pociągnięty do odpowiedzialności

12 august 2011 at 08:53

staram się zdystansować do treści tego wiersza, warsztat jak zwykle na tak, ale polemizować z przesłaniem nie będę, bo mnie krótko mówiąc złości. Jest takie fatalistyczne i roszczeniowe.

18 august 2011 at 06:14

nic nie daje takiego zadowolenia jak poczucie pełnej jasności aktualnej sytuacji

28 october 2011 at 19:27

Lubię takie konkretne wiersze:)

30 october 2011 at 10:46

tak, szkoda czasu na kluczenie

Janusz Opyrchał

2 december 2011 at 14:02

Myślę, że jednak czeka nas z martwych wstanie. A jeśli nie? To leżymy. Warsztat - chciałbym tak umieć, zawartość - za cholerę nie mogę się pod nią podpisać Pozdrawiam

10 december 2011 at 09:15

też chciałbym umieć tak jak chcieć chcę

2 december 2011 at 14:15

Puenta rzeczywiście świetna, całość rewelacyjna.

10 december 2011 at 09:16

tak trzymaj

Waldemar Kazubek

2 december 2011 at 14:57

Czyli co? Ja ostatni do klaskania?

10 december 2011 at 09:12

cacy cacy, klasku klasku, nie mam rączek jedenastu :)

3 january 2012 at 13:15

Bardzo przyjemnie oczyszcza.

3 january 2012 at 13:17

niektórych nawet przeczyszcza

27 january 2012 at 10:58

A ja mimo braku wiary,wierzę Ci...

19 february 2012 at 20:49

Brawo lubię taką tematykę.Myślę iż Euklides byłby też na tak. pozdrawiam Marek

22 february 2012 at 12:49

I really like your structure, it is very clean and a in a way that I would like to strive for in my own work. I also enjoy the content, very thought provoking! Good read!

28 february 2012 at 05:13

do you understand it?

29 march 2012 at 14:07

Świetny :) Refleksyjnie, wydaje się, ze coś bezpowrotnie minęło, ale czy na pewno skoro w tytule jest pre- ? Bardzo dojrzały wiersz :))

30 march 2012 at 08:24

jeśli coś jest za nami to tylko bezpowrotnie z natury fizyki.

30 march 2012 at 08:34

To fakt, że zostawiamy za sobą przeszłość, ale odnajdujemy ją w teraźniejszości, chociażby w codziennych sytuacjach, w pewnym sensie ona kształtuje naszą przyszłość :))

10 june 2012 at 05:11

z całą pewnością

10 june 2012 at 00:39

zagłada... Odkryłam autora !!! teraz to poczytam

22 june 2012 at 15:46

zagładzona?

22 june 2012 at 15:58

bardzo ciekawe przemyślenia -czytam ten text kilka razy i wydawało mi się że napisałem obszerny komentarz co do treści -a tu cuda i znikł

2 february 2013 at 22:40

taki był koniec komunizmu:) tyle, że nie dla byłych komunistów. Ci są jak matrix reaktywacja heh:). Można również odczytać jako żal za utraconą młodością np. przed monitorem. Dobry styl i warsztat:)

Waldemar Kazubek

3 february 2013 at 02:10

Jaro, nigdy bym nie wpadł na to że ten wiersz można odczytywać politycznie! Mam nadzieję, że autor też nie. Chociaż kto was wie?

3 february 2013 at 02:15

heh:) ano wielu rzeczy można nie przypuszczać, a taki meli własnie wtedy raj dla mas heh:)tylko gówno w nim było:)

Waldemar Kazubek

3 february 2013 at 02:26

hehe, rechot historii, co nie, Muszer?

9 february 2013 at 09:05

ten wiersz z założenia jest apolityczny. Dotyczy bowiem bardzo niepolitycznych i niemoralnych zachowań kultywowanych nie przed monitorem ale na różnego rodzaju polach campingowych.

Małgorzata Pospieszna-Zienkiewicz i Edek Pospieszny

11 february 2013 at 17:25

Też tak czuję. Dobry tekst.

15 february 2013 at 12:48

cokolwiek robimy nie ma to większego znaczenia, bardzo pesymistcznie...

16 february 2013 at 07:05

ależ ma znaczenie. Można np. podjąć decyzję aby zostać w domu przed telewizorem.

15 february 2013 at 12:50

ważne, że jesteśmy:)

16 february 2013 at 07:05

póki co

19 april 2013 at 16:11

Gdy kiedyś wskoczę do głębokiej wody nicości, chcę wierzyć, że gdzieś jest brzeg, na który wyjdę... chcę zmartwychwstać :-)

21 april 2013 at 08:21

nie zawsze jest powrót. Zwykle go nie ma. Trzeba się zorientować zawczasu.

21 april 2013 at 13:53

Nadzieja umiera ostatnia :-)

22 november 2013 at 02:24

Mocna refleksja...ten piasek i słońce to tylko pozorne szczęścia...niebezpieczne nad, takie samo pod a pomiędzy bywa gorzej. Takie mi sie mysli nasunęły, pozdrawiam:))

Mahmoud Ghoochani

14 december 2013 at 17:36

very goood ! nice!