Czasem tak o sobie myślę...:) Ale tylko czasem,bo coś mało tych "okoliczności"...

zgłoś

Doskonale pamiętam Twoje prace, niemało było tych okoliczności jednak jest :) teraz właśnie przypomniałam sobie bohatera fotografii zatytułowanej " naprzód, do boju" jaki uroczy brzydal to był :)

zgłoś

Piękno - bez świadka - jest zwykłym marnotrawstwem. To my, każdy z osobna, decydujemy o jego istnieniu. W ten oto sposób nawet, wydawałoby się, najbrzydsza rzecz ma szansę na swoją chwilę chwały - wystarczy, że znajdą się przychylne oczy :)

zgłoś

zgadzam się z Twoją definicją, aczkolwiek dodam, że to piękno jest wartością niejednoznaczną, uzależnioną od tego kto patrzy, bowiem każdy z nas nieco inaczej jest wrażliwy. Jedna osoba przejdzie obok tego czegoś obojętnie, inna popadnie w zachwyt... ot ludzka natura :)

zgłoś

A jeszcze inna zachwyci się dopiero jak ktoś inny wcześniej dojrzy, doceni i umie wyeksponować urodę. I nie chodzi mi wcale o klakierstwo. Sporo chodzę, staram się nie po mieście, ale na codzień trudno, bo dzień krótki. Ileż ja takich uschłych badyli mijam przedzierając się nieraz przez chaszcze na nieużytkach. Do głowy mi nie przyjdzie żeby się nimi zachwycać. A tak - proszę :)

zgłoś

Ananke, przecież to właśnie napisałem Każdy z osobna, znaczy - jednostkowo. Również "przychylne oczy" wskazują na to, iż istnieją "nieprzychylne", czyli - o innej wrażliwości. Pozdrawiam :)

zgłoś

Nie ja, to mój ulubiony artysta - mróz! :)

zgłoś

zapraszam więc do oglądania :)

zgłoś