|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Dziennik (644) Fotografia (1789) Grafika (1)
Pocztówka poetycka (357) Handmade (197) O autorze Znajomi (80) | |
obsypał muskającymi
słowami
zwiał obawy zerwał wstyd
na strzępy
chmur
delikatnych jak poduszki
dłoni
przeniknął do żródła rumieńca
zaśmiał się z zawrotów
głowy i obietnic
spadających jak miękki
dywan liśćmi z drzew
zanim poleciał spowił
w tuman mgły
rano spięty szadzią
na płatkach tamtych kwiatów
jak tu nie kochać wiatru w polu
jak kochać
oooo :))))))) a to szadź, psia mać! buziaki, Słońce :*
zgłoś
a tak poza tym - śliczny :)))
zgłoś
bardzo mi miło, że te kilka słów się spodobało :)) poranne przemyślenia :))
zgłoś
kochać kochać :)
zgłoś
ten wiatr wart rozmyślenia :)
zgłoś
toteż peelka duma.. a może z nim polata? ale jak sie ociepli :))
zgłoś
warto kochać:)
zgłoś
po prostu się chce :0 (choćby się przysięgało, że nie, nie? ;))
zgłoś
"sprzedaj mnie wiatrowi".. ;)))
zgłoś
nie da się :)
zgłoś
dywan obietnic..
zgłoś
piękne:) ach!
zgłoś
dziękuję, Aśćko :)))
zgłoś
wiatr czyni cuda :)
zgłoś
jak zawieje.. ach :)))
zgłoś