powracające - jeśli tylko - diary

	jeśli tylko
	ALL WORKS Diary (644) Photography (1789) Graphics (1) Postcards (357) Handmade (196) About me Friends (80)

10 july 2012

jeśli tylko

Miałam naście lat, zapisałam się do pracowni foto. Dali nam aparaty, już wtedy antyki, prostokątne, dwuobiektywowe pudła. Patrzyło się od góry. Ale jak rysowały na szerokiej kliszy! I posłali na foto-łowy po okolicy. Potem ciemnia. Ręce się trzęsły, maczane w sosach. I zdejmujące pierwsze własne odbitki z suszarki. Instruktor na tej wypieszczonej, pokazowo skadrowanej postawił cztery brutalne krechy długopisem. Wykastrował. Stworzył. Pamiętam ból. I olśnienie, gdy wreszcie dotarły do mnie słowa "Teraz jest interesujące".
Ktoś powiedział, że aby stworzyć piękną rzeźbę trzeba wziąć blok marmuru i usunąć to, co niepotrzebne. Można i czterema kreskami brutalnie szczerego długopisu. Zostały we mnie. Wpisane.

11 july 2012 at 17:20

bardzo fajnie napisane i bardzo do mnie trafia ideologia szczerego długopisu :) pozdrawiam

11 july 2012 at 20:51

a do mnie - usuwanie tego, co niepotrzebne. Borykam się z tym! Interesujący tekst!:))

15 october 2012 at 18:59

nie zawsze łatwo określić, co jest niepotrzebne..

11 july 2012 at 22:15

dziękuję, zapraszam :)

Jerzy Woliński

11 july 2012 at 22:36

bez tych zasad nie byłoby sztuki,oby o tym pamiętać na codzień:)

12 july 2012 at 13:14

zazwyczaj mówię/pokazuję zbyt dużo, dlatego hołubię to wspomnienie. Jest moim memento :)

12 july 2012 at 13:26

Sztuka... wyboru. Pamiętam takie aparaty i te dziwne obrazy na matówce, albo te z miechem "turystyczne". Na moje rodzinne śmieci, zawitał kiedyś Żyd z wozem, krytą budą, odpowiednikiem dzisiejszych camperów i "cyknął" jedno zdjęcie zamku, który właśnie umierał. To był rok 1864, szklane płyty, laboratorium raczej nie Kodaka, a jednak zdjęcie, o cudzie, przetrwało. Jedyny ślad, że malarze nie kłamali. Dziwne, jakie wspomnienia przywołałaś. Pozdrawiam.

12 july 2012 at 13:57

cieszę się, że mój tekst wart wspomnień :)

12 july 2012 at 14:03

A, nie dodałem. Ta płyta miała 30x40 cm, człowiek pojechał potem całą Łódź obfotografować. Rok po kolejnym powstaniu. Komu by się chciało? Kto skłonny był wydać fortunę? A jednak.

12 july 2012 at 14:10

maniak, wspaniały :)

18 july 2012 at 22:40

To się tyczy wszystkiego. To usuwanie. W życiu też :)

19 july 2012 at 08:48

Fajnie napisane, nie czytałam wcześniej, dobrze, że mi go pokazałaś, tak mi przyszło do głowy przy okazji czytania, jak bardzo czasem jest potrzebne takie chirurgiczne cięcie, żeby właśnie olśniło, heh, chociaż bywa bolesne jak diabli. Moja koleżanka miała ciemnię, a właściwie jej tata. Ale to było dziwne pomieszczenie. Zaglądałyśmy tam ukradkiem. To była jego świątynia. Dobrego dnia:)

30 july 2012 at 10:20

interesujace..

17 august 2012 at 21:04

no przecie... Oczywiście bardzo ciekawie opisałaś. Z tym cięciem też się zgadzam, choć bywa różnie, niestety! :)

17 october 2014 at 23:24

kciuk, że przeczytałam, a komentarz - jestem okropnym samoukiem, po łapach obrywam tutaj i dobrze

17 october 2014 at 23:26

nawet nie wiesz ile razy ja oberwałam, i tu i wszędzie ;) staram się to obracać na pożytek :)