Koh-i-noor - ApisTaur - poezja

Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	ApisTaur
	WSZYSTKIE PRACE Poezja (276) Proza (4) Dziennik (13) Fotografia (10) Grafika (7) O autorze Znajomi (102)

28 października 2016

ApisTaur

ktoś się pojawia ktoś inny znika
przeszłość zatarta porankiem mglistym
niezgrabne wiersze w starych zeszytach
nienapisane pożółkłe listy

dłoń która tęskni za ciepłem dłoni
usta zajęte milczeniem w ciszy
tej która całkiem nas kiedyś wchłonie
i z każdą chwilą jest coraz bliżej

może deszcz chociaż czasem zapłacze
kiedy chłód będzie mi obojętny
lecz kim ja jestem i cóż ja znaczę
piasku nie zmienię w lśniące diamenty

28 października 2016 o 06:36

lecz i w okruchu piasku/ gdy padnie nań światło/ kryje się moc blasku. Pozdrawiam Apisie :)

28 października 2016 o 18:33

pośród innych / jeden z wielu / dzieki Aniu

bosonoga - Gabriela Bartnicka

28 października 2016 o 09:08

Smutne jak listopad, chociaż i ziarnko zgrzebne jest nam potrzebne :) PoZdrówka!

28 października 2016 o 18:34

dzięki / pozdrówka bosonóżko /:)

28 października 2016 o 09:57

zgrabnie, choć w chmurce smutku. Ściskam :)

28 października 2016 o 18:35

odściskuję Jeślinko //:)

28 października 2016 o 10:02

zaimków , że łojojoj ;)) ja i ja może choć ziarenko miast ja ziarno .. ( a to taka popierdółka ?? cy cóś ??? heheh )

28 października 2016 o 18:29

ano/ niedopatrzenie/ poprawa/:)

28 października 2016 o 10:10

PS To dopiro są jaja Panie ;))) - ( jak tera cytam cy cóś heheh )http://www.msn.com/pl-pl/wiadomosci/polska/próbował-zgwałcić-konia-w-janowie-podlaskim-miał-ze-sobą-różnego-rodzaju-akcesoria/ar-AAjdwLF?ocid=spartanntp

28 października 2016 o 18:36

kochaj araba krajowego / bo możesz trafić na gorszego //;)

29 października 2016 o 02:29

ja po prostu takie lubię i tyle:)nie będę więc trajkotał za duży to wysiłek:)

29 października 2016 o 18:00

dzięki Jaro//:)

29 października 2016 o 17:00

ale przecie diament!

29 października 2016 o 17:26

w każdym razie spokrewniony z grafitem..

29 października 2016 o 18:04

cóż / a ja wciąż walczę / by nie być zwykłym kwarcem // alt / Nesco //

29 października 2016 o 18:10

jak żyć, nie trzymając w dłoni jajka fabergé..

29 października 2016 o 18:27

niektórym wystarcza..

30 października 2016 o 10:00

Apisie...podoba się/bardzo refleksyjny, zadumany, powiedziałabym - zatęskniony i wypełniony skromnością wiersz. Warto pomyśleć nad ostatnią zwrotką, ponieważ diament/bez względu na to jaki/zawsze będzie określany mianem piękny...// lecz kim ja jestem i ile znaczę/ ziarenko piasku czy może diament// z pozdrowieniem ciepłym :)

30 października 2016 o 18:34

pomyślałem / może być? :) / dziękuję i pozdrawiam :)

30 października 2016 o 19:08

:))) może!/dziękuję również:)

5 grudnia 2017 o 19:43

ten wiersz wpisuje się w moje ostatnie 24 miesiące... czy to mija Apis? /może codzienność skrzy przemijaniem/ które tak trudno postrzegać w dłoni/ jeżeli jesteś jeżeli Słońca/ świecą gwiazdami co Niebo płoni/ może jedynie ziarnami piasku/ na szczycie góry obcej błądzimy/ Ktoś zmienił w obłok najwyższe szczyty/ a u stóp szczytu wciąż nie ma zimy/ rozmyć się w echo na górskiej ścieżce/ powietrzem w płucach dać oddech górom/ i dłoniom oddać chwilę bo szczęściem/ dzień- kładzie życie na ustach smugą/ ...

5 grudnia 2017 o 20:03

czas jest jak sprinter / który na finiszu coraz bardziej przyspiesza / staram się więc jeszcze zdążyć /przed metą //:)