|
| |
|
ALL WORKS
Poetry (191) Prose (12) Diary (9) Photography (18) Books (1)
Postcards (32) About me Friends (32) | |
nie będę dłużej pytać o wczoraj
wróci po śladach jak wierny pies
wie o mnie wszystko
wie wszystko o nas
o tym co było
co dzisiaj jest
znaczone czasem pełne koloru
zostawia wzory rysą na szkle
szkicami ulic
oknami domów
pełne od wspomnień
wtopione w zmierzch
wzięło na własność dawne historie
i dziś jak książka z tysiącem stron
a wszystko takie
dobrze znajome
tu świat się kończy
tam bije dzwon
a my zbyt mali na wielkie sprawy
mamy dla siebie ostatni wiersz
choć czas przemija
to jeszcze gramy
wczoraj smakuje
jak sól i pieprz
nie zawsze oglądanie się wtecz jest zasadne, za chwilę jutro i pojutrze...
report
:) bez oglądania za chwilę już będzie wczoraj, a czy historii nie należy się uwaga...
report
Gdy jedziesz autem we wsteczne lusterko spoglądasz tylko chwilami i ukradkiem - dla kontroli... gapienie się nieustanne powoduje kraksy na drodze przed tobą... wiersz mi podoba się :) pozdrawiam
report
Dziękuję Mariuszu, również pozdrawiam. :)
report
mnie starczy pieprz..
report
;))
report
bardzo płynnie się czyta :)
report
Płynnie, bo do śpiewania ;)
report
Bardzo:)
report
dziękuję Joha :)
report
Przemijanie jak przekładanie kartek " znaczone czasem " czasem. Ineso z uznaniem
report
Witaj Ame :), dziękuję.
report
nie udalo mi sie przeczytac, automatycznie nucilem, bardzo melodyjny i ladny:))))))
report
;) Mnie też nie wyszło czytanie, ten tekst urodził się z melodią, dziękuję Bazyliszku :)
report
uroczy.:)
report
:)
report
tęsknota, przemijalność, przeczucie marnego końca brzmią wiarygodnie, przejmująco, poetycko.
report