Z cyklu: myśli przeczołgane (dribble) - Ania Ostrowska - diary

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Ania Ostrowska
	ALL WORKS Poetry (56) Prose (4) Diary (10) Photography (5) Postcards (11) Handmade (1) About me Friends (102)

9 january 2018

Ania Ostrowska

Z cyklu: myśli przeczołgane (dribble)

Zdaje się, że wyciosywanie słów jest nawet bardziej żmudne niż łapanie pcheł. Zważywszy na „ogonki” i inne kruche finezje. Być może w tym tkwi tajemnica wysokich notowań fraz okrąglutkich i wypolerowanych. Z półki. Kto wie? Dobrze leżą w palcach i na języku. Dawno przestały kaleczyć. Co najwyżej dźwięczą, wabiąc krwiopijców.

10 january 2018 at 09:49

jak rzeźba z bloku kamienia - wystarczy ociosać to, co niepotrzebne, jak to zwodniczo proste..

10 january 2018 at 09:52

Albo z kloca :)

10 january 2018 at 21:13

ach, jak wióry lecą ;)

10 january 2018 at 21:15

na rozpałkę :)

10 january 2018 at 10:04

wszystko zależy od tego, ile komu bóg dał z mocarta..

10 january 2018 at 10:13

Nie od razu Kraków...

10 january 2018 at 10:16

z kazimierzem..

10 january 2018 at 10:18

niewielkim

10 january 2018 at 10:20

żydowskim, przecie..

10 january 2018 at 10:23

też racja

10 january 2018 at 10:27

ledwie pierwsza w tym roku męczennica, a mi już pierwszy raz miał rację; zapowiada się rok trudny do uniesienia..

10 january 2018 at 10:39

mówisz, że gwiazdy?

10 january 2018 at 12:45

tesz..

10 january 2018 at 13:04

Z tego spokoju nie ma którędy...

bosonoga - Gabriela Bartnicka

10 january 2018 at 19:35

Powtarzała mi ciągle babcia Ania – do słów krąglutkich nie miej zaufania :)

10 january 2018 at 20:23

Tuś mi bratku! Pójdź, me wnuczę /ja cię brzydkich słów nauczę :)

11 january 2018 at 06:50

Ktoś musiał się porządnie napracować, żeby były okrąglutkie i wypolerowane - no i jak tu nie pić, skoro tak pięknie dźwięczą? :) Parafrazując słowa Alta - wszystko zależy od tego, ile komu Mozart potrafi dać z Boga.

11 january 2018 at 06:56

słuszna uwaga, dziękuję :)

11 january 2018 at 12:51

jedni ciosają w granicie a inni jak w maśle :) Innymi słowy są szczęśliwcy o niezwykle lekkim piórze :)

11 january 2018 at 13:01

I wcale nie wiadomo, czy lepiej się narąbać, czy utytłać :) bo to czytelnik wie :)

11 january 2018 at 22:27

hehe rozbawiłaś mnie

12 january 2018 at 19:00

:)

Krzysztof Konrad Kurc

14 january 2018 at 21:24

czytelnik znajduje to co ma na poziomie oczu

14 january 2018 at 21:45

licząc, że poziom na poziomie

20 january 2018 at 12:58

no ne wiem ;) wszak mięsisty, surowy ochłap czasem prawdziwszy ... ale de gustibus czy jak mu tam było ☺

21 january 2018 at 00:45

czy jak mu tam :) dzięki, że zajrzałaś :)

20 january 2018 at 17:31

Między brutalizmem a rokoko nietrudno o delikatną chropowatość, choć z daleka wszystko to samo. Samo za nas się dzieje ;)

21 january 2018 at 00:47

birczin, wielkie nieba! ja ja Ciebie dawno nie widziałam :) witaj!

22 january 2018 at 16:03

Tam od razu wielkie, malutkie takie niebioska :P i vice-wersja! Dzień dobry pani! :)

22 january 2018 at 16:24

Niebioska - jakie fajne slowo, takie futrzano- kudłate, przytulne :) czytam, Twój tekst w prozie, napiszę "jakmisię"

22 january 2018 at 16:25

O, przepraszam, czy też powinnam - pana?

22 january 2018 at 18:03

podoba mnie się Twój odbiór mojego dziwoląga :) tak się napisało skromnie.. a proszę Cię bardzo, napisz "jakcisię" :) (oj tam, nie bądźmy już takimi purystami "per")

22 january 2018 at 19:37

już

16 may 2018 at 01:28

Słowo jest ostre jednak na krwiopijców mieć na wszelki wypadek zapas kołków osinowych zaostrzonych tradycyjnymi sposobami ;-)

14 february 2019 at 19:22

Tak krągłe mogą się szybciej wyświechtać...

14 february 2019 at 19:24

:) dziękuję, Jaga, ja już prawie to zapomniałam

14 february 2019 at 19:30

:))