26 czerwca 2019

poezja

Istar
Istar

Obecność

Juz nie pamiętam nikogo,
wiersze zapominają twarze.
Obrazy pamiętam
tylko
z tamtym uczuciem zachwytu.
Fotografie,
nikt nie odpowie kiedy zapytam o imię.
Są jeszcze wspomnienia,
ale z nich nikt nie chce wrócić.
Co z miłością pytasz
jest
ale nie wiem dokąd odchodzą umarli.

milena
26 czerwca 2019 o 22:17

Istar witaj ! ja właściwie prawie już wybyłam, ale wracam czasem - proszę jaka piękna niespodzianka :* pozdrawiam serdecznie.Wiersz targnął nostalgicznie, ostatnio wspominaliśmy z Jarkiem tamte czasy,- z wypiekami siadało się aby czytać i oglądać....

zgłoś

Istar
27 czerwca 2019 o 14:26

Milenko, dobrze Cie widziec ❤

zgłoś

byłem...
26 czerwca 2019 o 23:13

...pozostał czerstwy chleb, czyli stare wypieki...:)

zgłoś

Istar
27 czerwca 2019 o 14:27

Trzeba zakasać rękawy i zarobić ciasto :)

zgłoś

smokjerzy
27 czerwca 2019 o 07:12

ładny wiersz, szczególnie podoba mi się, jak go zamykasz. w szóstym wersie powinno być chyba nie nik, a nikt. trochę razi (mnie) niekonsekwencja w stosowaniu dużych i małych liter, nie domyślam się, czemu ten zabieg ma służyć. pozdrawiam :)

zgłoś

Istar
27 czerwca 2019 o 14:29

Słuszna uwaga. Dopracuję tekst. Dzięki smoku. Znaczy, smokujerzy :)

zgłoś

alt art
27 czerwca 2019 o 09:09

no a ja Ci, kurde pamiętam..

zgłoś

Istar
27 czerwca 2019 o 14:28

Ja też, nie chcę zapomniieć..

zgłoś

Natali
20 kwietnia 2020 o 20:45

Istar

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się