Juz nie pamiętam nikogo,
wiersze zapominają twarze.
Obrazy pamiętam
tylko
z tamtym uczuciem zachwytu.
Fotografie,
nikt nie odpowie kiedy zapytam o imię.
Są jeszcze wspomnienia,
ale z nich nikt nie chce wrócić.
Co z miłością pytasz
jest
ale nie wiem dokąd odchodzą umarli.
Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Istar witaj ! ja właściwie prawie już wybyłam, ale wracam czasem - proszę jaka piękna niespodzianka :* pozdrawiam serdecznie.Wiersz targnął nostalgicznie, ostatnio wspominaliśmy z Jarkiem tamte czasy,- z wypiekami siadało się aby czytać i oglądać....
report
Milenko, dobrze Cie widziec ❤
report
...pozostał czerstwy chleb, czyli stare wypieki...:)
report
Trzeba zakasać rękawy i zarobić ciasto :)
report
ładny wiersz, szczególnie podoba mi się, jak go zamykasz. w szóstym wersie powinno być chyba nie nik, a nikt. trochę razi (mnie) niekonsekwencja w stosowaniu dużych i małych liter, nie domyślam się, czemu ten zabieg ma służyć. pozdrawiam :)
report
Słuszna uwaga. Dopracuję tekst. Dzięki smoku. Znaczy, smokujerzy :)
report
no a ja Ci, kurde pamiętam..
report
Ja też, nie chcę zapomniieć..
report
Istar
report