bez latawca i drzewa?

zgłoś

wtedy wypada drzewo, bo przecież nie może zostać, że nie ma na drzewie. drzewa były zamieszane w tę historię. poniżej rzeka. ale widać wcale nie widać tego, co ja widzę ;) mylę się? może masz rację, żeby chłopca zostawić na łące.

zgłoś

wiem, ale wiesz, czasem bym chciała, żeby moje wierszyki z kimś pogadały, bo rzadko do kogokolwiek trafiają.

zgłoś

Dzięki, tak chyba lepiej :)

zgłoś

A czy nie lepsze byłoby brzmienie tego wersu - trzepoczą się czerwone maki jak motyle - w taki sposób: - trzepocą czerwone maki jak motyle? Chociaż trze/cze mogłoby zostać zmienione - na pąsowe maki. ;) No i ostatni wers brzmi tak, jakby chłopiec też trzepotał. ;) Coś byś pomyślała, Laurko? ;)

zgłoś

tak, też myślę nad dwuwersem z makami. czerwone tylko pod monte casino :)) zaraz przeklnę ten wiersz ;) chłopiec może się trzepotać. miał się trzepotać z latawcem na drzewie, ale koncepcja padła, więc pomyślę, co dalej :)) dzięki, jesteś kochana :)

zgłoś

trzepoczą motyle / pąsowe maki na zielonych nitkach/ / i chłopiec z latawcem / którego nie ma ??

zgłoś

kolorowankę robisz? ;))) - czerwone/przytwierdzone - wpada na siebie. No i to "się" mi nie leży. Wyrzuć, daj pąsowe i będzie, bo czerwone/zielone to tak kolorystycznie banalnie wychodzi. ;) Trzepocą pąsowe maki jak motyle przytwierdzone na zielonych nitkach do ziemi... Jak to widzisz? ;)

zgłoś

niby ciekawy, ale o niczym! koncowka jest najlepsza :)

zgłoś

trzecia popsuła odbiór. spróbuj bez niej, tak dla porównania.

zgłoś

Laurka, myślisz, że biedny Hamlet Ci pomoże? ;))) Do diaska, pomógł! No tak - teraz całkiem spokojnie wypiję szóstą kawę... ;) Jest klar.

zgłoś

zmieniłam

zgłoś

Lauro. Piękny ten Twój wiersz. taki spokojny. Nie sposób się nim nie zainspirować. Pozwolisz?

zgłoś

pisz tak! pisz, Lauro bra(n)wo! bardzo mi sie oczywiście! a to pierwsz, co bym chciała zacytować o chlorofilu to po prostu mniaam! pieknie robi tak na rozpęd, że ach! buziak!

zgłoś