I bez emocji mam nadzieję. Te rodzą się dopiero w głowie czytelnika..

zgłoś

:)))), ale że kowalem?;))))

zgłoś

:))))oj,szeluś :)))- ars poetica :))))

zgłoś

hihi mam nadzieje ze nie masz na 'onej' poetyckiech blizn:))))

zgłoś

:)) "cały zbudowany jestem z ran, duszę na ramieniu ciągle mam......"

zgłoś

a widziales kiedys prawdziwa dyscypline? Ty i ja:))http://www.youtube.com/watch?v=tfuaxaUMu90

zgłoś

Cholera, nie chce mi się otworzyć. Prawdziwą dyscyplinę widziałem na tyłku brata ciotecznego( w dzieciństwie), siniak był odwzorowaniem dłoni, niemal dało się czytać linnię papilarne...brrr:)))

zgłoś

nie chce sie otworzyc? bo 'to życie a nie teatr'Stachury! ja widzialam dyscypline inna miala krotka drewniana raczke na jej koncu byly przytwierdzone z cieniutkie rzemyki, ktore byly powiazane supelki! do dzis wisi u mojego kuzyna kolo drzwi(na szczescie mnie nie bito)

zgłoś

Każdy kij ma dwa końce, ale tylko jeden koniec rzemyki:(

zgłoś

Acha!. I dzięki za Stachurę.często go cytuję nawet nieświadomie :)))

zgłoś

od zycia sie gorsze baty zbiera..a i tak sie go czlowiek kurczowo trzyma...na szczescie potrafimy sie i z ran po czasie smiac:))

zgłoś

;))))). No jest tu furtka:))))

zgłoś

Tak jest w kuźniach pewien urok:)

zgłoś

w kuźniach kadr? :))

zgłoś

Eeee:)))), z kadr kuźni wychodzą różni, najczęściej próżni, czasem usłużni. Inteligencją taki nie bluźni, choć czasem może i się wyróżni:))))

zgłoś

To fajna alternatywa, choć czy wtedy byłby wiersz, a nie zapis nauki kowalstwa?:)))

zgłoś