Poetry

Nihol69
PROFILE About me Poetry (3)



20 february 2011

Zapomniane istnienie.

Szatan, potwór piekielny gdzieś daleko
Z Hadesu wyje że jest już tak blisko
A my sami podążamy do niego
Prosto do dna ziemi nim przeklętego

Szukamy Itakii jak Odys dawny
Dążymy do niej swoim okrucieństwem
Chcemy spojrzeć na nią choćby marzeniem
Wiemy, że taki los został stworzony

Każdy z nas marzy o swojej utopii
Lecz zapomnieliśmy o tej miłości
Co dała siłę w ludzkiej historii


list of responded items:

 

choose your artistic answer

 


number of comments: 8 | rating: 0/17 | report | add to favorite

Comments:

Slawrys,  

a to fakt zapomnieli o miłości, choć może bardziej zmienili jej sens, i trochę to bardziej w dzisiejszych czasach przypomina przedsionek piekła, ale pewnie na to już nic nie poradzimy

report |

Sara,  

poradzimy

report |

Slawrys,  

zobaczymy! czas pokaze...:))

report |

Waldemar Kazubek,  

Quasimądre bredzenie z quasiodniesieniami historyczno - kulturowymi.

report |

Nihol69,  

Ma pan racje, niestety nie myślałem o kulturze mas ale jednostek. - quasi odniesieniami/quasi-odniesieniami * ? - Sądzę że dokonał pan lekkiej nadinterpretacji , lecz właśnie takie komentarze mówią autorowi najwięcej. Dziękuje ;D

report |

Waldemar Kazubek,  

Jeśli więc bierzemy na warsztat los jednostkowy (dobrze zrozumiałem?), to po cóż ta permanentna liczba mnoga? I po co taki rozmach w odniesieniach - zresztą wymieszanie różnych perspektyw religijno-kulturowych - szatan (i to za Hadesu???), Odys, utopia, ludzka historia - nie służy temu wierszowi. Nie widzę tutaj ani jednej jednostki, ginie w natłoku rekwizytów.

report |

Sara,  

szukamy bo dążymy bo chcemy bo wiemy (i nie porzucajmy miłości tej co daje siłę)

report |

P,  

troszkę się pomieszały wierzenia.

report |




Terms of use | Privacy policy | Contact

Copyright © 2010 truml.com, by using this service you accept terms of use.


contact with us






Report this item

You have to be logged in to use this feature. please register