Verlaine "kalejdoskop" integracja współczesna.
"A wszystko jak we śnie lub gdy sie nie śpi prawie
Lub gdy sie zaśnie jeszcze i śni sie na nowo.
Przedmioty będą bardziej te same niż przedtem.
Wciąż te same ulice, w śniącej wyobraźni
I jakby żadnych przyczyn nie znalazło istnienie,"
"Rozkręci się na nowo brzęk hulaszczej fety. "
Skutków, skutki, snów upadki, złe decyzje.
"Akord szkarłatnej muzyki,"
Stał się dysonansem
A wszystko we mgle
Zabawy, rozkoszy, zapomnienia.
I w gorącym winie zapomnienia.
Od wieków taki krąg zataczamy.
Szymon
strasznie się czyta w takim rozwlekłym układzie, motto - cytat większy od wiersza, motto świetne, komentarz słaby bardzo i w ogóle proszę podać autora cytatu
report
Przecież jest w tytule
report
Ps. Paul Verlaine "kalejdoskop" Prekursor poezji francuskiej, autor. Text oryginału wcale nie jest też taki przyjemny. I to nie jest komentarz tylko odniesienie. Myślałem że forma też ma znaczenie.
report
preferowane pod cytatem
report
Toś zdiagnozował kondycję ludzką! Zaiste donośne to dzieło. Bidny Verlaine.
report
Miało być doniosłe, ale że jednocześnie myślałem o donośnie grzmiącym dziale, to jakoś tak niezgrabnie wyszło.
report
Mój błąd którego już nie zdoła naprawić. brakuje "ciemnej" strony. Toś zdiagnozował kondycję ludzką! - jesli chodzi o społeczeństwo to kanibalizm, obsesyjność, fanatyzm. A jednostka to już inny typ.
report
odnoszę wrażenie, że się nie zrozumieliśmy.
report
A więc może sprecyzuj bym zrozumiał ? Jeśli jest oczywiście taka możliwość. (bo rozumiem że wstęp daje mylne wrażenie ?)
report
Ja sobie podrwiwałem boś wziął rozmach na całą ludzkość i historię (od wieków taki krąg zataczamy) a takie syntezy w kilku słowach niedbale zapisanych brzmią fałszywie. Lepiej wróć pomiędzy żyjących bo i nieboszczyk Verlain pisał poezję życiową jakkolwiek by teraz pomnikowo nie brzmiała.
report
Czy kałuża nie jest oceanem dla mszycy ? W jednym z powyższych postów jest napisane że wszystko jest fałszywe. Powiedzmy że jedną z cech jest naiwność na dogłębną analizę. Exegi monumentum - bajką, powtórką. Naiwnością na życie wieczne. A myśl była by zalatywało ironią. Ch*jowe to jest, racja mało zrozumiałe. Ale proza jest nudna. ""Akord szkarłatnej muzyki," Stał się dysonansem " Większość jego wierszy była czytaniem słów tego świata.(Paula), Przy banalnej formie.
report