Pożegnanie (koda) - gabrysia cabaj - diary

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	gabrysia cabaj
	ALL WORKS Poetry (317) Diary (100) Photography (24) Postcards (6) About me Friends (62)

21 april 2013

gabrysia cabaj

Pożegnanie (koda)

Niedzielny poranek, rosa na trawie, iskrzy duża łza na małym policzku. Kiedy dziecko puszcza ostatnie bańki mydlane, ja wznoszę ogromną katedrę, buduję ołtarz, łamię chleb - God bless you - mówię szeptem do uszka.
Uśmiecha się, wie: tak cicho mówią tylko rośliny

Leszek Lisiecki

21 april 2013 at 16:14

czyżby już wyjazd? Ameliowe pożegnania... I znów w trzech zdaniach powiedziałaś wszystko...

21 april 2013 at 17:50

wiesz, Leszku, jak to jest...

21 april 2013 at 16:38

pozdrawiam Gabrysiu (bo cóż tu dodać :)

21 april 2013 at 17:50

i wzajemnie, jeśli tylko - dobrego dnia*

bosonoga - Gabriela Bartnicka

21 april 2013 at 18:00

króciutko acz treściwie i subtelnie... pozdrawiam Imienniczko :)

21 april 2013 at 18:03

również, G. - dobrego wieczoru:)*

21 april 2013 at 18:04

lubię jak dopierasz wyrazy :)

21 april 2013 at 18:17

same się napraszają, deruda:)

Jerzy Woliński

21 april 2013 at 20:51

:-)))

23 april 2013 at 17:12

wzniosłem katedrę by przyklęknąć..

24 april 2013 at 21:23

nie łamiemy się:)

25 april 2013 at 13:33

Cholernie trudno uniknąć najtańszego sentymentalizmu, kiedy na tak maleńkiej przestrzeni zgromadzi się wytrychy do uczuć, zresztą tak jasnych, jak ciemnych: dziecko, chleb, cichy głos, uśmiech, rosa, trawa, zdrobnienia wobec ołtarza itd. I u Ciebie brak najtańszego z sentymentalizmów. I nawet ten cud nadal zachowuje przytomność zjednującego umiaru. Niepojęte, a zapisane ;)

26 april 2013 at 13:19

dziękuję, issa - dobrze cię widzieć...i czytać:)

26 april 2013 at 13:25

Gabrielo, wyrażasz słowem to moje przedwczorajsze. Pozdrawiam serdecznie:)

26 april 2013 at 13:27

Jo, mam trochę zaległości, które staram się nadgonić - pozdrawiam serdecznie*

26 april 2013 at 13:33

Gabrielo, rozumiem, u mnie też tak bywało, bo teraz czas późno - jesienny, choć wiosna na ziemi. Wpadam w zadumy i nie umiem nadgonić czytania. Wiele tracę, ale mam nadzieję, że znów odnajdę słowa warte zapamiętania, przemyśleń. Serdeczności*

26 april 2013 at 13:38

dużo słońca, Jo - trzeba mieć energię, żeby czytać, a co dopiero mówić o pisaniu...dobrego dnia

26 april 2013 at 13:44

Dziękuję, Gabrielo i nawzajem :)