B jak bogactwo - gabrysia cabaj - diary

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	gabrysia cabaj
	ALL WORKS Poetry (317) Diary (100) Photography (24) Postcards (6) About me Friends (62)

4 november 2012

gabrysia cabaj

pamięci Jerzego Bińczyckiego

Swego czasu obejrzałam Noce i dnie, i koniecznie chciałam zostać Barbarą Niechcic, na co moja mama obruszona, oburzona, odwinęła się na pięcie, zmarkotniała w drugim pokoju i za karę nie zapewniła nam noclegu.
Nad ranem wróciliśmy, żeby zaorać, uprawić, zasiać, powiesić się w starym kościółku.
Może i mój to nie był chłop jak snop żyta - żaden tam Jerzy Bińczycki, który zbudował ponadczasową sylwetkę zwyczajnego człowieka, ukazując jego wewnętrzne bogactwo, ale odtąd mam z kim - dzieląc życie - mnożyć marzenia

4 november 2012 at 18:34

wspaniały, niezapomniany - Wielki Jerzy! Pięknie o tym napisałaś.:) A kreacja Barańskiej - podobno byli nominowani do Oskara.:))

4 november 2012 at 18:37

oj, byli, zuzanno - niezmiennie wzrusza mnie w Znachorze, jakby to nie było aktorstwo - tak, to musiało być Człowieczeństwo

4 november 2012 at 18:35

bogactwo marzeń...

4 november 2012 at 18:41

Hania*

4 november 2012 at 18:38

Gabrysiu SUPERRRRRRRR !!! Znów się jaaakkkam ;)))

4 november 2012 at 18:42

Tomasz! ;)*

4 november 2012 at 18:48

No i siem zajonkłem całkowicie ;))) *

4 november 2012 at 18:55

net mi się rozłączył - a że Tomasz, to gdzieś wyczytałam:))

4 november 2012 at 18:41

na Znachorze zawsze płaczę

4 november 2012 at 18:46

Nasunęłyście mi takie przemyślenie że okropnie brakuje w tv takiego programu jak "W starym kinie". Pamiętacie go jeszcze jQuery1710011924975784495473_1352050984696?

4 november 2012 at 19:02

Renato - zawsze mnie cholernie wzrusza scena, gdy już wie, że udało się uratować człowieka - na kolanach idzie do stołu jak przed ołtarz, żeby podziękować Bogu. Za co? Ta niesamowita pokora. Coś pięknego

4 november 2012 at 19:13

Tomaszu - podobno niedługo w necie będzie można obejrzeć całą zawartość Telewizji Polskiej:)

4 november 2012 at 19:02

Gabryśka, oglądasz to co ja. :))) oglądałam to kilkanaście razy. dzisiaj się roztkliwiłam, rozkrochmaliłam jak pościel Barbary. porównałam Bogumiła z X i umarłam z miłości - do Obu. cześć mojej pamięci! :* dziękuję, Gabrycha, za tekst.

4 november 2012 at 19:36

już mam się wstydzić, Magdala, że oglądam i przyznaję się do wzruszeń? :))) A tak swoją drogą, to powieść M. Dąbrowskiej uważam za Dzieło Absolutne! Ekranizację - za Wielką! Za rok o tym czasie obym znów mogła obejrzeć Znachora:))

4 november 2012 at 19:39

musiałam poprawić w komentarzu Nałkowską na Dąbrowską - oczadziało mnie czy co?:)))) dzięki, Magdala*

4 november 2012 at 19:49

napisałam cholernie mądrą odpowiedź, wywaliło mi. pies to... ganiał. ściskam Cię.

4 november 2012 at 20:02

"Noce i dnie" obok "Lalki" i "Ziemi obiecanej" należą do moich najulubieńszch ekranizacji rodzimej klasyki. A Bińczycki stworzyć kreacje wybitne. Pozdrawiam Gabrysiu :)

4 november 2012 at 20:11

a Nad Niemnem? Ania:) a ja zawsze mam dylemat, czy Lalka z Dmochowskim w roli Wokulskiego, czy z Kamasem lepsza, chyba jednak z Kamasem - miłego wieczoru;)

4 november 2012 at 20:15

hehehe ja mam ten sam dylemat za każdym razem :) kończy się tym, że w niedługim odstępie czasu oglądam obie wersje. A "Nad Niemnem" - wiesz, nie, jakoś to dzieło do mnie szczególnie nie trafiło

4 november 2012 at 20:22

Ja Tam nigdy nie chciałam być Barbarą - prawdę mówiąc, wkurzała mnie trochę. :))) Ale znalazłam swojego misia równie dobrotliwego, jak Bogumił. :))) I też mnożymy marzenia. :)

5 november 2012 at 16:24

Za to we mnie jest sporo z Barbary - te nierealne plany ;) Mam nadzieję, że nigdy nie będę takim czarnowidzem, jak ona.

6 november 2012 at 09:28

Lilka, sprawiasz wrażenie człowieka..