Dziennik

  
 sięgam po kamyk pamięcią
 rzucając myśli na wodę
 puszczam kaczki 
 liczenie wydaje się zbyt trudne
 łatwiej liczyć na siebie

 mleczne wianki Joaśki 
 podkreślały rolę cesarza 
 chabry zrywałem z miłości
 po latach wyśpiewując 
 marszowym krokiem w Gołdapi
 "chabry z poligonu wiozę ci do domu"  
  

smutne oczy
a skrzydła chciały odfrunąć 
tam gdzie czysta woda 
i powietrze wolne od czarnobylu oraz rzucanych kurw
zbyt często i zbyt głośno