25 września 2013

poezja

agnieszka_n
agnieszka_n

mimo wszystko

jestem pewna,
choć stopy niosą coraz dalej przez deszcz.
nie oślepiaj, kiedy widzę chłopca zbierającego kamienie
pod rynną - podlane płaczem, rozrastają się
jak miasto we mnie pełne rozwidleń
albo myśli podążające w kondukcie.
 
słońce też trzeba umieć nieść
wbrew temu, co wyraża czas.

szum tła
25 września 2013 o 19:51

Witaj. Te "butwiejące" stopy mi tu przeszkadzają.....cała reszta na plus. Mogłabyś zmodyfikować? Pozdrawiam.

zgłoś

Bazyliszek
25 września 2013 o 20:38

bardzo, szczegolnie to ukryte pomiedzy wersami:)))

zgłoś

supełek.z.mgnień
25 września 2013 o 20:40

"butwieją stopy"- do przemyślenia

zgłoś

.
26 września 2013 o 08:47

"jestem pewna, choć stopy niosą coraz dalej przez deszcz. " - tak to widzę świetny :)

zgłoś

agnieszka_n
26 września 2013 o 10:31

dziękuję, Marcelu. skorzystałam z Twojego rozwiązania. :)

zgłoś

kim167
26 września 2013 o 10:36

"słońce też trzeba umieć nieść" :) lubię to.

zgłoś

agnieszka_n
26 września 2013 o 14:16

dziękuję wszystkim :) . butwiejące stopy - skorygowane.

zgłoś

alt art
26 września 2013 o 14:24

robię tylko to, czego nie umiem..

zgłoś

agnieszka_n
27 września 2013 o 17:40

zdarza się. życie bywa przewrotne.

zgłoś

Jaro
7 października 2013 o 10:17

lubię nosić słońce jestem jego gońcem:)

zgłoś

agnieszka_n
7 października 2013 o 10:21

o, jak ładnie :)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się