2 february 2011

"WYNURZENIE"

myślę teraz o ludziach, których poznałem
kiedy każdy wieczór
był jak jaśniejący szczyt
każdy poranek- niczym przepaść
 
nie miałem już nic
tylko w kieszeniach
własne ręce
 i snickersa
 
śmierć była niemal pewna
 
a kiedy miałem już dom
ubrania i jedzenie
wszystko zdawało się dobre
i śmiałem się do bułki z dżemem


czas jest relatywny
w mojej przepaści nieraz tonęły dni
tak długie jak całe lata
spędzone w półmroku hostelowych pokoi
 
piliśmy, czekając aż ściany zapadną się
aż miejsce w którym gościmy
już nie będzie hostelem

będzie kątem w tym świecie
schronieniem
mroczną ziemianką wokół której szaleje
odwieczna bitwa chaosu

a my, przybyli tu znikąd, jakby przyniesieni
przywiani na wskroś czasu i przestrzeni
pochodzący z innego stoku życia

rozmawiamy półgłosem o migracjach żydów
i spaniu na plaży w Tel-Avivie

o wędrówce przez Wester Ross i Glen Coe
przez wioski jak z celtyckich legend

o wrzasku mew, które mnie budziły
 na dalekiej północy

w mieście wyciosanym z granitu

bezdomnych nocach na Anderson Drive i Hill of Rubislav

wreszcie o podróży jaką odbywam
tylko myśląc o tym

kiedy pije najdroższe whisky rozcieńczone kranówą
obok Lukasa-
najlepszego pianisty świata


sprzątacz biur
operator w fabryce części gumowych
w jednej z tych hal,
gdzie średnia palców na robotniczej dłoni
wynosi trzy i pół-
ja,
który
 
zamiast Beethovena i Mahlera,

słuchałem szurania mioteł
 
w suche letnie noce

już wiem, że to co rozpoczyna się w nas
nigdy się nie kończy
 
podążamy zawsze o krok za rzeczywistością
o krok przed jej wspomnieniem
i temu zawsze będzie budzić pragnienia,
których nie potrafi zaspokoić-


rzeczywistość ustawicznie zapadająca się w noc
jak błyskotliwa iluzja
i jej poblask- zen

albo wrażenie

ptaka zawisłego na jasnym niebie
 
wyrwanego w półśnie
 
z bladej tektury świtu


list of responded items:

 

choose your artistic answer

 


number of comments: 8 | rating: 0/10 | report | add to favorite

Comments:

gabrysia cabaj,  

'z tektury bladego świtu'

report |

Paweł P.,  

jednak bardziej mi pasuje "z bladej tektury świtu". Może dlatego, że moją intencją było napisać wszystko za jednym razem i bez poprawek. A zazwyczaj piszę wiersz przez tydzień po kilka linijek dziennie :) Pozdrawiam.

report |

Waldemar Kazubek,  

Nigdy nie pisać bez poprawek, chyba że jest się geniuszem. A wiersz po - przyznam się - może zbyt niedbałej lekturze wydaje mi się przegadany. Za dużo grzybów w barszczu? Choć są tutaj oczywiście momenty ciekawe. Teraz już wiem skąd może wynikać to wrażenie przeładowania i chaosu. Nigdy nie pisać bez poprawek!

report |

Jarosław Trześniewski,  

Co za wiersz! Pawle ukłon! Chapeau bas!

report |

gabrysia cabaj,  

obrona pana frazy przekonała mnie - wiersz jest wart uwagi i wielokrotnego czytania

report |

Wanda Szczypiorska,  

Znowu mi Pan umknął, ale za to mam dwa piękne wiersze. Przepiękne.

report |




Terms of use | Privacy policy | Contact

Copyright © 2010 truml.com, by using this service you accept terms of use.


contact with us






Report this item

You have to be logged in to use this feature. please register