Poezja

i znów pojawia się zlanie ciała z tym
wyżej - niż co spada i łamie zwykle na
dwa lub więcej mikroświaty podległe

jedynie

tobie niebo podszyte jest powieką
snu dając małe rozpierduszki
on real tylko te i tamte

"nici" za nami, pośrodku stadka
gołębi przyćmione altostratusem
odlatują jak 21 gram patosu

by na końcu przegryźć wargę
i znów się zlać w odbite
światła przeciw przeniesienia

naszej wyobraźni


październik 2007