na wskroś? ;)

zgłoś

co najmniej..

zgłoś

a pięknie Ci z tym?

zgłoś

tremo stłuczone w zeszłem tysiącleciu, ale wierzę, że niechybnie cudnie..

zgłoś

Mówisz- jest :) Pozostańmy przy tym optymistycznym podciągnięciu kącików ust w górę :)

zgłoś

bardzo :) dziękuję "jeśli" :)

zgłoś

maleńki ;)

zgłoś

wyszczerzam zęby w usmiechu ;)) http://www.youtube.com/watch?v=fOOAY1fLOw4

zgłoś

Mua...pisałeś, że masz coś ze zwierzaka ;)

zgłoś

może kiedyś .... kazdy moze spokornieć po wielokrotnych próbach oswojenia hheheh

zgłoś

spokorniałeś?

zgłoś

a co ?? sces sprawdzić ??? ;))

zgłoś

nie mam odniesienia, wystarczy, że powiesz jak jest :)

zgłoś

i płynie przez nasze serca i dusze... :)

zgłoś

może właśnie o to chodzi, by nie skupiać się na tym świecie i reakcji ludzi tylko dać ponieść się fali wewnętrznej radości? Tak po prostu... :) :)

zgłoś

Brzmi nieźle, choć z drugiej strony niesie niebezpieczeństwo, że zupełnie bezwolnie popłyniemy z falą smutku. Co właściwie dzieje się dość często. Pozdrawiam Ewo:))

zgłoś

Jest różnica między bezwolnemu poddaniu się radości czy smutkowi....wszyscy wiemy z góry dokąd prowadzi ten drugi ale o dziwo mało wiemy o tym dokąd może zaprowadzić nas radość bez granic :)

zgłoś

Bo i o ile mamy już diagnożę kliniczną chronicznego smutku, to jego przeciwieństwo nie jest traktowane jako choroba, a raczej jako drobna przypadłość, dziwactwo. Nadmierna wesołkowatość, błazenada. Często też osoby które traktujemy jako wesołe, względnie zarażające śmiechem, mają problemy z wielkim smutkiem który mieszka pod fasadą klauna. Przyznam się że trudno mi sobie wyobrazić taki stan bezgranicznej w czasie radości:)))

zgłoś

Czas poznać tę stronę :) Najwyższy :):)

zgłoś

Dziękuję redlady :)

zgłoś

głęboko spojrzałeś :)

zgłoś

Wystarczy Marcelku...wystarczy... :)

zgłoś

nie wiem piórko ale fajnie, ze się czytającemu otwierają jak kolejne strony w książce :)

zgłoś

Dzięki Małgoś :)

zgłoś