Poezja

piaskiem przelatujesz przez palce
pozostawiając drobinki
bezceremonialnie kaleczące
skórę

to nic że krwawią dłonie
to nic w porównaniu z krwawiącym
niebem

zamknięty w muszli
nucisz melodię tęsknie
zapalając znikające
za horyzontem słońce
kołysząc wzburzone morze
wabiąc świetliki
-ku zgubie-

zamknięty w muszli  
stajesz się częścią morza
poprzez drobinki piasku
przelatujące przez palce
gaśniesz