Poezja

...
stuk

zimne przestrzenie naprężają się rozciągnięte

stuk

gorejąca materia zbija się w jaśniejącą kulę ognia

wdech

płaty rozstępują się i gaz wypełnia wolną przestrzeń

zatrzymanie          
                 niepewność niepokój pragnienie 

wydech

płuca kurczą się niosąc zalążki spokoju

zatrzymanie
                 niepewność niepokój pragnienie
wdech
...

Pulsowanie unoszenie
nieustający jednotrwały ruch na zewnątrz i do środka 
w każdy wymiar

niczym fale nieskończonego oceanu
ani różne ani z nim tożsame

Nieustająca ulotność i zmienność (bezinteresowne) trwanie
wędrujące nieustannie ku chwilowemu spokojowi (równie bezinteresownego) niebytu

i w tej ciemności wszystko nagle jasne 

światło pulsujące w absolutnym mroku

to
   krople deszczu uderzające o deski podłogi

w okrąg odciśnięty niegdyś przez miskę z parującym ryżem

i poza okręgiem
 
deszcz w bambusowym lesie

deszcz w domu bez okien otwartym na wszechświat

gdzie najlżejszy powiew nie poruszy listkiem na drzewie

tylko deszcz

stuk każdy niemal jednocześnie i wszystkie razem

Wielki nieustanny wybuch

razy nieskończoność

oczyszcza moją duszę
...