9 marca 2025

poezja

Trepifajksel
Trepifajksel

Ściana wschód

Kto stąd odleci, nie wraca, chyba że po resztki
samego siebie, podobno lustro pamięta
ostatnie odbicie
od dna – do dna – na pohybel. Tylko noc
wszędzie tak samo
pełza po ścianach, pod poduszką
wódka zamiast snów.

Weronika
9 marca 2025 o 21:09

Jądro pasma samotnego.

zgłoś

Jaga
10 marca 2025 o 11:30

Czasem gubię się w kierunkach.

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się