alt art
13 października 2015 o 16:53

myśl we własne wątpia zapuściła szpony i gryzie siebie sama w swej własnej otchłani; lecz myśl ta czyja..

zgłoś

Damian Paradoks
13 października 2015 o 17:00

wątpia szponia otchłania gryzonia - lubię te kwartety ;)

zgłoś

alt art
13 października 2015 o 17:04

według moich pobieżnych obliczeń chodzi tu niewątpliwie o duety..

zgłoś

Damian Paradoks
13 października 2015 o 17:06

chyba że kółeczko graniaste :)

zgłoś

Wieśniak M
13 października 2015 o 16:56

ot wpisik uroczy/ nieco tłumaczy zasadność/ plecienia warkoczy;)

zgłoś

Damian Paradoks
13 października 2015 o 17:01

nie rozśmieszaj nie warkocz mnie na czczo bo padnę ;)

zgłoś

jeśli tylko
13 października 2015 o 16:57

a te blond uleciały :)

zgłoś

Wieśniak M
13 października 2015 o 16:58

a rude pokręcone/ każdy kłacEk w inną stronę;)

zgłoś

Damian Paradoks
13 października 2015 o 17:04

pewnie te blond uleciały do XVI - tej dzielnicy :)

zgłoś

jeśli tylko
13 października 2015 o 17:05

ach, kto by je zliczył :)

zgłoś

Damian Paradoks
13 października 2015 o 17:37

urzędy statystyczne ;)

zgłoś

ratienka
13 października 2015 o 16:57

myśli wędrujące...;)

zgłoś

Damian Paradoks
13 października 2015 o 17:02

myśleńka ;)

zgłoś

bosonoga - Gabriela Bartnicka
13 października 2015 o 18:14

uwolniły się płomienne myśli z głowy / na ściernisko spadły i pożar gotowy :)))

zgłoś

Damian Paradoks
13 października 2015 o 18:15

pięknie powiedziane. Już widzę żar i pożogę :)

zgłoś

Hania
13 października 2015 o 18:28

ścielą się jak liście jesienią płaczące

zgłoś

Damian Paradoks
13 października 2015 o 18:58

te muszą być złote :)

zgłoś

pociąg
13 października 2015 o 19:10

myśli biegną spłowiałe jak jesienne liście/ tuż przy ziemi raz w niebo strzelają o świcie/ składają się w bukiet, który zamaszyście/ szumi tylko jedno: ach kocham cię... życie :) ciekawy tekst Damianie :)

zgłoś

Damian Paradoks
13 października 2015 o 19:41

co na to życie? czy tuli przystaje, czy też bieży przed się z przelotnym westchnieniem ;)

zgłoś

pociąg
13 października 2015 o 19:51

życie plecie się przecież jak warkocz dziewczęcia/ raz pod słońcem się mieni raz w cieniu ciemnieje/ ważne jedno jest przecież że czyjeś objęcia/ myśl w locie uchwycą nim ona dojrzeje :)

zgłoś

Damian Paradoks
13 października 2015 o 20:35

o życiu trudno jest pisać konkluzje. Wszak ciągle żyjemy :)

zgłoś

xyz
14 października 2015 o 12:15

kobieta kok kolory kompozycja koincydencja kognitywność koherencja kochać koegzystować koniec ;)

zgłoś

Damian Paradoks
14 października 2015 o 14:27

patrzę w tę główkę w zadurzeniu bezsłownym a Ty słowem dopełniasz luki mego milczenia :)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się