papillon du Louvre | Damian Paradoks

papillon du Louvre

ApisTaur

10 listopada 2013 o 19:42

ostrożnie chwyć kolego / to coś bardzo ulotnego //:-)

10 listopada 2013 o 20:33

a jak, ApisTaur?;)

Ananke

10 listopada 2013 o 22:09

motyl powinien cieszyć tylko oczy - wtedy, kiedy jest wolny

10 listopada 2013 o 22:15

motyli nie łapię.Nie śmiałbym. Chwilę obejmuję, skrzydła ucałuję :)

10 listopada 2013 o 23:19

ładna rzeźba :)

10 listopada 2013 o 23:23

świeżutka rzeźna z Louvre jak pączki poranne z piekarni. Tylko całować i dla każdego jest coś w niej;)

10 listopada 2013 o 23:27

ja taka jak pączki, to muszę się tam zakraść i pogłaskać :))

10 listopada 2013 o 23:35

to zaskakujące jak ten kamień pragnie się dotknąć :)

10 listopada 2013 o 23:37

czasem palce lgną do kamienia, tez lubisz dotykać... ?

10 listopada 2013 o 23:40

czasem dotykam po kryjomu by sprawdzić że to jednak kamień.

10 listopada 2013 o 23:42

w upał można schłodzić twarz...

xyz

11 listopada 2013 o 12:08

pięknie

11 listopada 2013 o 18:01

Zoi, słowo doczepię do skrzydła motyla ;)

Jerzy Woliński

11 listopada 2013 o 13:09

para do spełnienia :)

11 listopada 2013 o 18:16

nie wiem, czy spełnienie było ;) Jerzy

Jerzy Woliński

11 listopada 2013 o 18:18

w przekazach mitologii to wygląda , że nie Damianie:)

11 listopada 2013 o 18:26

dziękuję, Jerzy. U mnie wypadło na odwrót ;)

12 listopada 2013 o 16:18

...matematyka miłości...:)..."matematyka zawiera w sobie nie tylko prawdę, ale największe piękno - piękno chłodne i surowe, podobne do pięknej rzeźby"...motyl zamiast...no tak...:)))

12 listopada 2013 o 16:21

jakie to dziwne, że nigdy matematycznego chłodu nie odczułem a raczej zachwyt i olśnienie :)

12 listopada 2013 o 16:25

...a jedno i drugie i ...i trzecie...:)

12 listopada 2013 o 16:31

na to wszystko co zimne cieplutkie pantofle i szaliczek na szyję :)

12 listopada 2013 o 17:19

...wystarczy mi Twój uśmiech...:) ...przepraszam, znowu byłam nieuważna (chyba zmęczenie daje znać o sobie)...ale już to naprawiam, dziękuję za podpięcie...:)))...piękny prezent...zamiast motyla coś więcej......:)))

12 listopada 2013 o 17:32

Twój jest motyl niebieski a to że tu marmurowy to tylko kostium balowy ... Véronique :)

24 listopada 2013 o 01:29

...poproszę go, może i dziś wyfrunie z zegara...i poczeka aż zasnę...:)