2

Nie potrafię powiedzieć jak się teraz czuję,
jak kruche jest me ciało i dusza
wobec twych nękających mnie słów;
Sumienie błądzi, a ty nic.

1

I wydawałoby się, że słowa nie ranią.
Te jednak pozostawiły znamię,
bliznę niechcianą, która jak ostry nóż
z łatwością wbija się w serce.