Na moje oko, rośnie niechęć wszystkich do wszystkich, w tym do samych siebie. A stare bukłaki pękają z hukiem.

zgłoś

Od pewnego czasu dostrzegam stronę oficjalną wszystkiego i tę nieoficjalną, czyli prawdziwą, a że tylko prawda jest ciekawa, więc zaczynam się jej (tej nieoficjalnej) coraz wnikliwiej przyglądać, dzięki czemu coraz wyraźniej widzę manipulowanie ludźmi.

zgłoś

Trudno mi się wypowiedzieć, bo chociaż śledzę różne głosy, to sam nie wszedłem tak głęboko. Pozdrawiam!

zgłoś

Mogę tylko napisać, że osobiście byłbym zdolny uznać to za dobrodziejstwo inwentarza wynikłe z przyrodzonej człowiekowi niedoskonałości i uznać dwa państwa Augustyna albo "Kościół na krzyżu". Dużo bardziej mnie pesymizuje fakt, że, jak to napisał de Montherlant: "dzisiejszy Kościół to pusty wazon, w którym pozostał zapach kwiatów. Nadchodzące pokolenia nie poczują już nawet tego zapachu." I tradycjonaliści nic na to nie poradzą.

zgłoś

Chłop prowansalski do XIX w. troszczył się o ziemię i o Zbawienie. Nic innego mu do życia nie było potrzebne, żył w rytmie pór roku i kalendarza liturgicznego. Ale dzisiaj mamy inne czasy, to fakt. Ówczesny chłop to dzisiejsza klasa średnia. I nie wiadomo, co będzie jutro, za rok. Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za odzew.

zgłoś