25 sierpnia 2013

poezja

Arti
Arti

też się

mówisz świat ludzi
a ja
przecież również się starzeję
nie tylko drzewa rosną korzeniami
do dołu jest nam znacznie bliżej
a ptaki
przecież one też potrzebują skrzydeł
a gniazda
podaruj mi choć pióro

stopklatka w kadrze a karuzela wciąż
kręci sie w tym samym punkcie
w tłumie niesytych
wybrałem cię spośród zawirowań
czy ty nie widzisz że ja

widok z okien
między nocami

staram

Veronica chamaedrys L
25 sierpnia 2013 o 14:29

...ciągle siedzisz na dnie tej studni...poczekaj na nurt...odsunę na chwilę kamienną pokrywę...zobaczysz gwiazdy, takie same jak na sierpniowym bieszczadzkim niebie...jest okno z widokiem...na Bieszczad...jest wiersz...:)))...bacznie obserwuj, woda może zacząć napływać...

zgłoś

Kraft
25 sierpnia 2013 o 20:33

odsuń... już widzę....gwiazdy są naprawdę... w Bieszczadach tym bardziej... są... :)

zgłoś

.
25 sierpnia 2013 o 14:46

rosną koprzeniami - chyba chochlik się wdał

zgłoś

Arti
25 sierpnia 2013 o 20:39

ok... :)))

zgłoś

Eva T.
25 sierpnia 2013 o 14:56

aż mi sie smutno zrobilo, bo też się staram :)

zgłoś

Arti
25 sierpnia 2013 o 20:40

;)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się