25 august 2013

poetry

Arti
Arti

też się

mówisz świat ludzi
a ja
przecież również się starzeję
nie tylko drzewa rosną korzeniami
do dołu jest nam znacznie bliżej
a ptaki
przecież one też potrzebują skrzydeł
a gniazda
podaruj mi choć pióro

stopklatka w kadrze a karuzela wciąż
kręci sie w tym samym punkcie
w tłumie niesytych
wybrałem cię spośród zawirowań
czy ty nie widzisz że ja

widok z okien
między nocami

staram

Veronica chamaedrys L
25 august 2013 at 14:29

...ciągle siedzisz na dnie tej studni...poczekaj na nurt...odsunę na chwilę kamienną pokrywę...zobaczysz gwiazdy, takie same jak na sierpniowym bieszczadzkim niebie...jest okno z widokiem...na Bieszczad...jest wiersz...:)))...bacznie obserwuj, woda może zacząć napływać...

report

Kraft
25 august 2013 at 20:33

odsuń... już widzę....gwiazdy są naprawdę... w Bieszczadach tym bardziej... są... :)

report

.
25 august 2013 at 14:46

rosną koprzeniami - chyba chochlik się wdał

report

Arti
25 august 2013 at 20:39

ok... :)))

report

Eva T.
25 august 2013 at 14:56

aż mi sie smutno zrobilo, bo też się staram :)

report

Arti
25 august 2013 at 20:40

;)

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register