Poezja

Suplement do Oceanii
 
Teleekran nadawał
I to niezły jest kawał
Że pan kotek jest zdrowy (hi hi hi)
Że wygląda jak nowy (cha cha cha)
Że ma główkę i łapki (no bez jaj)
A futerko ma w ciapki ( już nie mogę)
 
Doktor Nowak wziął kotka (diagnostyk)
Zerknął z wprawą do środka (fachura )
Na kamery to wrzucił (innowator)
I ogonem odwrócił (jak zwykle)
 
Teleekran zatrzeszczał (przegrzany)
Kot zamienił się w leszcza (czary mary)
Leszcz zaś pobladł jak ściana (z wrażenia)
I przemienił w bociana (planowo)
 
Na pazerność kot chory
Dzwonią wszystkie klasztory
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
A gdzie prawda gdzie ona
Prawda leży wzgardzona
Na śmietniku historii
Pośród spisków teorii
 
Leży w tajnych archiwach
Dla pospólstwa nieżywa
Strzeże sejfów bogaczy
Gdzie jej nikt nie zobaczy
 
W mediach prawdy już nie ma
Dzisiaj leci tam ściema
Przemyślany surogat
Nie zaś prawda złowroga
 
Szczere kłamstwa za funta
Biją w serce Zygmunta
 
28. 01. 13.