jak ulał mi pasuje, tylko kapci brakuje :)))

zgłoś

bardzo :)

zgłoś

Zawsze wyczarujesz obraz prostotą kilku kresek :)

zgłoś

za Damianem:))

zgłoś

różne są postrzegania przestrzeni, znowu interesujący duet :)

zgłoś

chylę czoło przed Twoją wyobraźnia, jeśli tylko :)

zgłoś

Zacznę to chyba powtarzać maniacko ;d Mnie fascynuje / frapuje / intryguje, jak tam sobie wolisz i wybierzesz lub nie, Twoja niepojęta zdolność do łączenia w kresce dziecięcości z żelazną precyzją. Do jakiejś niesamowitej, matematycznej, geometryczno-astronomicznej, nożesz, koncentracji znaczeń w przejrzystości, bez chaosu, a dających niezliczone kombinacje. W na pierwszy rzut oka naiwnym rysunku pomieściło się tyle konturów, kształtów i znaczeń w wymiennych połączeniach, że padłby przy próbie ich odwzorowania na wspólnej płaszczyźnie niejeden (że tak powiem w moim naturalnym nieidźwiedzim narzeczu) dorosłokreślny doświadczony przez plastykę. Heh, to jakiś krystalizujący się systematycznie, na moich oczach fenomen ;p

zgłoś

lubię te francuskie z:) ale kapcie... w życiu!:)

zgłoś