Ibsen pisze głównie o przemilczaniu i jego skutkach..

zgłoś

A tak już z poza Ibsena, to z mojego doświadczenia nie zawsze, nie o wszystkim i nie z każdym da się wyłożyć kawę na ławę, nie mówiąc już o - naturalnych z resztą - wyobrażeniach czy marzeniach o idealnym wspólnym pożyciu. Wręcz przeciwnie - nasze potrzeby w dużej mierze pozostaną niespełnione, a z czasem, chcąc czy nie, budujemy wokół siebie twierdze i jesteśmy samotni, nawet w miłości, nawet w przyjaźni, a porozumienie jest kruche i krótkotrwałe. Pod taki schemat podporządkowuję tego nieszczęsnego Ibsena, którego nie czytałem, bo jako przemilczenie i jego skutki to wydaje mi się nieco zbyt optymistyczne, nieco zbyt naiwne. Wybacz, taki nastrój dzisiaj, właśnie widziałem się z moją ex.

zgłoś

Zapraszam do mojego txt.u z wczoraj, "Wrzutka z dzisiaj", gdzie piszę o tym, że każdy sam dla siebie jest nieskończonością i cóż właściwie dwie nieskończoności mają do siebie... Czasem mają, ale to chwile.

zgłoś

Nawet nie chodzi o to, że nie wypada, że nie hadko, tylko po prostu - nie ma po co.

zgłoś

czytałam..

zgłoś

większe szanse są jeśli zamiast dlatego że.. jest pomimo.. a bez bólu..

zgłoś

"bez bólu" jest oczywiście kategorią.. powiedzmy umowną..

zgłoś

Dzięki, Jeśli Tylko! Na razie mam za dużo myśli, żeby pisać. Może kiedyś je ułożę, a póki co - powodzenia!

zgłoś