manowcami przybłędam się..

zgłoś

"wspiąłem się na górę synaj / oblepiony potem - chitynowym / pancerzem zrodzonym z ciała". Zapewne chityna plus "pancerz zrodzony z ciała" wyzwoliły (we mnie w tym miejscu) migawkę-splot. W niej motywy starotestamentowe połączyły się z "Przemianą" Kafki, a do tego z pancerza wypełzli rycerze, ci feudalni, i wojownicy, starsi jeszcze, bo z antyku. Heh. A w końcu pojawił się w związku z nimi wszystkimi jeszcze Rycerz Nieistniejący, ten, którego opisał Italo Calvino, a był to rycerz, który składał się z samej zbroi, pustej i ruchomej, choć obdarzonej głosem. I tak cały ten tłum, bractwo z Mojżeszem i ciągnącym się stawonogiem-Gregorem Samsą na czele, wspiął się na Synaj. Trudno się więc dziwić, że później całość wiersza zdominowało zmęczenie. Skrajne, zatem może, bliżej, wyczerpanie, czy poczucie wycieńczenia. Walka. Wojna. Jeżeli już mozół, to z bronią prędzej niż pozostałymi narzędziami. Dość osobliwie z takiej perspektywy widzi się ostatnią część tekstu. Pozdrawiam

zgłoś

wbijanie gwoździ, które wynaleziono jakiś czas temu, ułatwiało sprawę.

zgłoś