Poezja

zwinąłem się
nie mam wprawdzie
parceli grzebalnej
w której złoży opieka społeczna
moje szczątki doczesne
ale to żaden problem
mogę skończyć w zbiorowej mogile
jak mozart
 
spokojnie
jako ceniony mainstreamowy
uznany twórca
przedstawiciel haute couture
dostąpię wyróżnienia
możliwości przetestowania
(na biennale sztuki w wenecji)
wehikułu przyszłości
będącego kamieniem milowym
gatunku
 
zrobię pstryk prztyk
i pozyskam stan pożądanego
zlodowacenia
a później śladami moimi
pójdą inni trafi produkt do ludzi
aby mogli drukować w 3d
i ustawić sobie maszynę
na ulubiony widok gór lasu
wodospadu jeziora
wschodu słońca by było im miło
zejść z tego świata
tak jak mi