2 grudnia 2011

poezja

PatrycjaŻurek
PatrycjaŻurek

Śmierć

Zginąć tak jak ginie ptak
gdy go atmosfera spali

Być płomieniem by nawet wiatr
nie umiał mnie zgasić

Zginąć tak jak żołnierz ginie
padając twarzą w piach

Gdy serce jeszcze bije
a dusza mówi Bogu "tak".

PatrycjaŻurek
2 grudnia 2011 o 19:43

kolejny staroć, wybaczcie - sentyment. Ten dla którego był napisany, już nie żyje...

zgłoś

Szel
2 grudnia 2011 o 19:47

wybaczam

zgłoś

PatrycjaŻurek
2 grudnia 2011 o 19:48

;) dziekuje

zgłoś

Konrad Redus
2 grudnia 2011 o 21:59

więc to sprawa osobista, zatem pozostanę minutą milczenia

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się