Poezja

Kiedy upartość, co psu się zda
zwodząc, nabiera nierealnych kształtów
w desperacji widząc przeświadczenie
i podpowiedź, choć jedyną odpowiedź zna

wiedząc, że rozsądniej było by
zarzucić to nieludzkie brzemię
przyczynę (nie)szczęśliwości i zagubienia
tak toczysz ten swój dziwny - syzyfowy głaz

Podobnie słowa, wiatrem dając nosić
szukając wciąż więcej w chórach nie pognały
szarpiąc to z impetem w kierunków zbyt wiele
aż znużone drzewa zaszumiały- Dosyć!