była ziarenkiem piasku
na twojej drodze człowieku
które błysnęło na słońcu
mijane nagle w pośpiechu
na to ziarenko malutkie
przelotnie nawet spojrzałeś
wydało ci się nieważne
i o nim już nie myślałeś
w życiu wędrowca tak bywa
szukając skarbu rzadkiego
przesiewa swoją codzienność
tęsknotą do nieuchwytnego
ziarenko to część większej całości:))))
zgłoś
Ale jedna takie małe cóś :) Dobrego:)))
zgłoś
cala prawda:))
zgłoś
ano czasami tak bywa
zgłoś
lubię prostotę i jasność, ale tu, Airam, jest zbyt prosto, do tego z dydaktycznym smrodkiem, dość nachalnym, szczególnie w 3. strofce; czy w pośpiechu można mijać wolno ? bo może szybko w pośpiechu jest tu tautologia ?; hey
zgłoś
Oj! nie jest łatwo napisać dobry wiersz, tautologii bym się tutaj nie dopatrywała, pozdrawiam z prośbą o wyrozumiałość
zgłoś
ciekawe, co do treści i puenty: może jego rany i serce tak krwawią ze nic czuje, nie wie ze jest ktoś kto by go pokochał :) nie wszystko jest takie proste
zgłoś
nic nie jest proste.....
zgłoś