16 sierpnia 2011

poezja

Arwena
Arwena

opuszczone gniazda

patrząc z góry
wszystko maleje do rozmiaru wróbla
nikogo to nie martwi
szczególnie kominiarzy

zbieramy pióra
zazdroszcząc ptakom gościnności nieba
tych którym się udało
czasami dopadają tragedie


ziemia staje wtedy na wysokości

Wieśniak M
16 sierpnia 2011 o 12:54

ptaki są zawsze bliżej nieba, ale żywot kończą na ziemi:(

zgłoś

Arwena
16 sierpnia 2011 o 13:56

jak my wszyscy... i drzewa

zgłoś

Withkacy
16 sierpnia 2011 o 20:49

;)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się