13 sierpnia 2011

poezja

Arwena
Arwena

szarości nicości bęc

a co jeśli są ludzie tak smutni
że nie dostrzegają motyli
spacerują tylko do łazienki
zwymiotować nadgodziny
 
co jeśli są ludzie tak zgorzkniali
że nie wolno im wchodzić do cukierni
mogliby zwarzyć kremowe powietrze
 
co jeśli są ludzie tak samotni
że w rozmiarze ich stóp nie szyją butów
przecież nigdzie nie wychodzą
 
a co jeśli jesteś jednym z nich
tylko nikt ci o tym nie mówi
żeby zobaczyć w tobie siebie
z motylem na głowie
 

uśmiechnij się
to też twój motyl

Julka
13 sierpnia 2011 o 16:09

Pojechałaś po uczuciach, aż mnie przeszyło. oj, niejednemu trafisz do serca tym wierszem. Mnóstwo jest takich ludzi, jestem jedną z nich, ale czasem idę na łąkę i szukam mojego motyla:)

zgłoś

Arwena
13 sierpnia 2011 o 16:26

dziękuję Julka

zgłoś

Wieśniak M
13 sierpnia 2011 o 17:35

Uśmiecham się bo dostrzegłem motyle :)

zgłoś

Arwena
13 sierpnia 2011 o 20:08

no właśnie ;)

zgłoś

Wanda Szczypiorska
13 sierpnia 2011 o 18:06

Jest wyjście. Każdy samotny, smutny i zgorzkniały, może szukać ratunku na portalu Truml. Pod warunkiem, że nie natknie się na innego smutnego, samotnego i zgorzkniałego

zgłoś

Arwena
13 sierpnia 2011 o 20:13

tak, są tu wspaniali ludzie, mam nadzieję że... ach zresztą, dziękuję Pani Wando za odwiedziny, bardzo mi miło :)

zgłoś

Leszek Lisiecki
13 sierpnia 2011 o 20:42

W sumie Wanda najtrafniej skomentowała ten wiersz - jeśli jest Ci smutno i samotnie - nie uciekaj od ludzi - w tłumie samotnych nie jest tak samotnie...

zgłoś

Darek i Mania
14 sierpnia 2011 o 16:59

:)

zgłoś

Arwena
14 sierpnia 2011 o 17:06

witaj i tu Darku :)

zgłoś

Konrad Redus
8 marca 2012 o 15:02

wymiatasz

zgłoś

Kajus
8 marca 2012 o 15:08

wspaniałe:)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się