smutek kruszy
lato w kasztanowe ziarnka
tyle mnie łaknie poukładanych
w motyle obrazów
pieszczotliwie gubią dotyki
traw spłoszonych pod naszymi ciałami
lato nie zapamięta mojego imienia
chociaż kwiaty na twoich zdjęciach
nie przekwitają
ale i nie zakwitają
kwiaty na zdjęciach głupawo trwają coraz to bledziej;)
zgłoś
chyba że zdjęcia już stare i podniszczone...
zgłoś
Z czasem nawet najpiękniejsze piękno traci swój koloryt i wymowę - utrwalone kwiaty rzeczywiście już nie zakwitną - są martwe. Smutny wiersz ale jakże wymowny...
zgłoś
zaczynamy tęsknić za odchodzącym latem...
zgłoś
No tak, bo tylko na zdjęciach nic się nigdy nie zmienia, najwyżej wyblakną, to się zobaczy ich czas.
zgłoś
dziękuję Wszystkim za tak i za być może tak, a tym których zasmuciłam przepraszam
zgłoś