12 sierpnia 2011

poezja

Arwena
Arwena

dziękuję, nie słodzę

smutek kruszy
lato w kasztanowe ziarnka
 
tyle mnie łaknie poukładanych
w motyle obrazów
pieszczotliwie gubią dotyki
traw spłoszonych pod naszymi ciałami
 
lato nie zapamięta mojego imienia
chociaż kwiaty na twoich zdjęciach
nie przekwitają
 
 
ale i nie zakwitają
 
 

Wieśniak M
12 sierpnia 2011 o 20:09

kwiaty na zdjęciach głupawo trwają coraz to bledziej;)

zgłoś

Ustinja21
12 sierpnia 2011 o 23:07

chyba że zdjęcia już stare i podniszczone...

zgłoś

Leszek Lisiecki
13 sierpnia 2011 o 10:09

Z czasem nawet najpiękniejsze piękno traci swój koloryt i wymowę - utrwalone kwiaty rzeczywiście już nie zakwitną - są martwe. Smutny wiersz ale jakże wymowny...

zgłoś

dodatek111
13 sierpnia 2011 o 10:19

zaczynamy tęsknić za odchodzącym latem...

zgłoś

Julka
13 sierpnia 2011 o 11:07

No tak, bo tylko na zdjęciach nic się nigdy nie zmienia, najwyżej wyblakną, to się zobaczy ich czas.

zgłoś

Arwena
13 sierpnia 2011 o 20:18

dziękuję Wszystkim za tak i za być może tak, a tym których zasmuciłam przepraszam

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się