22 października 2012

poezja

Anna Maria Magdalena
Anna Maria Magdalena

Jesienne pejzaże

w przypływie emocji
za dłoń odległą
chwytam

nawet jeśli nie chcesz
jestem
jeden Bóg wie po co

nie ma słów
pocałunków

tylko pejzaże jesieni
malują na ustach
grymaśny uśmiech

opadają emocje jak  liście
porzucone w glebie gniją
odrodzą na wiosnę

Hania
22 października 2012 o 18:33

aż jesień cudna ...co maluje uśmiech:)

zgłoś

Anna Maria Magdalena
22 października 2012 o 18:34

tak :)

zgłoś

Bazyliszek
22 października 2012 o 18:57

a moze Jesienne pejzaze:))) a Bog wie po co:))))

zgłoś

Anna Maria Magdalena
22 października 2012 o 19:48

:* dzięki Smoku :)

zgłoś

ApisTaur
22 października 2012 o 19:55

Aniu/ pozbądź się słówka 'te' przed 'liście'/ jest zbędne/ jesienne pozdrowienia//:)

zgłoś

Anna Maria Magdalena
22 października 2012 o 19:59

ok dzięki :))

zgłoś

sam53
22 października 2012 o 20:12

...tylko pejzaże malują jesień na ustach grymaśnym uśmiechem...lepiej mi się tak czyta:) pozdr:)

zgłoś

Redcherry
22 października 2012 o 20:53

pieknie to napisałaś;)

zgłoś

Anna Maria Magdalena
22 października 2012 o 20:54

:)

zgłoś

Jerzy Woliński
22 października 2012 o 22:09

jesienne uczucia w pełnej krasie:)

zgłoś

Anna Maria Magdalena
23 października 2012 o 06:35

:)

zgłoś

Bazyliszek
23 października 2012 o 00:03

ach AMM jestem wielki, czy to bog wytrzyma:))))

zgłoś

Anna Maria Magdalena
23 października 2012 o 06:35

wytrzyma :*

zgłoś

Jaga
23 października 2012 o 20:40

Jesienne uczuć rozterki....:)

zgłoś

Anna Maria Magdalena
23 października 2012 o 20:47

:)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się