Wreszcie rozumiem czyjąś poezję;))) Trafia stylem, pozdrawiam i rozumiem smutek.

zgłoś

po szkle można nauczyć się chodzić nie kalecząc... uwierz mi... ;-)))*

zgłoś

nie jesteś sama w takich odczuciach , nie jedną osobe spotyka takie rozssypane szkło; polecam to co ja się nauczyłem, chodzę a na to że krew i boli nie patrzę a podziwiam to co pomiędzy tymi ”szkłami” - naprawdę polecam te meodę; bardzo to denerwuje tych co rozsypują szkło pod nogami innym

zgłoś

Dziękuję bardzo za komentarze...:))Pozdrawiam..

zgłoś

Smutne w wyrazie. Niestety dość częste to uczucie w dzisiejszym świecie.

zgłoś