Poetry

Rozsypał się świat na kruche kawałki
z potłuczonych chwil
nie da się już nic poukładać
Nie warto próbować
bo jutro nie istnieje

W sercu rana cięta
w sercu wielki ból

Odebrać sobie wszystko
nie chcieć już być
umrzeć w samotności
odejść gdzieś daleko

Nikt nie bedzie szukał
nikt nie zapyta

w rozsypanym szkle nie ma już istnienia.

03/09/2011