a dlaczego Ania? tak z ciekawości pytam ? Mnie się podoba, róża może być w tym tekście i różą i kobietą w różnych odsłonach

zgłoś

pytam się, ponieważ mnie czasami podobają się tak różne teksty, często zupełnie z innych bajek, że ostatnio doszłam do wniosku : nie znam się kompletnie;)

zgłoś

bo odbieram je jako "dydaktyczne", a ja tego nie lubię

zgłoś

a ja naprawde nie znam sie kompletnie - odbieram wiersze tylko na poziomie emocji - i przyzwyczajeń językowych :) bo ja generalnie z prozy jestem :)

zgłoś

a to przeczytam jeszcze raz, nie widzę dydaktyzmu póki co:) jak znajdę chociażby listek dydaktyczny to odwołam plusa;)

zgłoś

każdy odbiera swoimi czułkami :) nic nie odwołuj broń boże

zgłoś

żartowałam, kto daje i odbiera, ten się w piekle poniewiera:) Ja prozę dotykam zaledwie dla mnie jest za trudna:)

zgłoś

to dokładnie odwrotnie, jak ja

zgłoś

Droga Aniu, czy wiersz ma dla ciebie charakter wychowawczy w którymś konkretnym momencie czy jako całość jest dydaktyczny, pouczający? Myślę, że chodziło ci bardziej o rutyniarski i przegadany temat, mentalne połączenie róża plus kobieta = miłość. Fakt temat róży jest przegadany ale głupio byłoby pisać np. o amarylisie, który dla niektórych może jest ładniejszy od róży. Wcześniej nie pisałem na ten temat, teraz postanowiłem to zrobić. Myślę , że wiersz nie ma jednak charakteru dydaktycznego, wychowawczego, czyli kwiat nie musi symbolizować miłości ale np. zdradę czy odrzucenie (zadeptana róża) jak w moim wierszu. Pozdrowionka

zgłoś

Kurczę, tak to jest, jak się wygłasza opinie bez głębszego zastanowienia nad doborem słów. Nie, nie chodziło mi o rutyniarski i przegadany temat, ale o sposób ujęcia tematu. Używając, niezbyt fortunnie, określenia „dydaktyczny” miałam na myśli odczucie, jakie wzbudziły we mnie dwa fragmenty (ale te dwa wystarczyły żeby narzucić odbiór całości). Pierwszy to: „Róża przy rurze, oplata ją/ podaruję nowe życie/ odcinając ją.” Jeśli dobrze odczytuję to jako obraz wyzwolenia kobiety z roli półnagiej tancerki szczodrze rozdającej wdzięki , to razi mnie przesądzanie przez peela, co jest dla niej właściwszym wyborem, może wcale nie owo darowane nowe życie? Ona powinna decydować. W pewien sposób takie stwierdzenie jest wyrazem uprzedmiotowienia, i to mnie zraziło. Druga fraza, która mi zazgrzytała to: „Róża w kałuży zadeptałem ją,/ mnie nie przepraszaj,/zaopiekuj się nią” – znów tu ktoś za mnie wie lepiej, co jest właściwe, a co nie i pokazuje mi właściwe rozwiązanie. Nie wiem, czy teraz wyraziłam się dostatecznie jasno? Nie mam patentu na nieomylność (na szczęście) , być może odczytuję przytoczone fragmenty zbyt dosłownie lub zbyt prostacko. Jeśli Cię uraziłam - przepraszam .

zgłoś

Droga Aniu. Odcinając różę daję jej nowe życie (choć krótkie) przy ukochanej kobiecie; róża przestaje być florą staje się przedmiotem, prezentem, symbolem uczucia i kochania. Zadeptując kwiat daję kobiecie wybór czyli nie musi przepraszać wystarczy jeśli go podniesie i zaopiekuje się nim pamiętając o mnie. Fakt Aniu bardzo głęboko interpretujesz ale to dobrze. Lubie twoją krytykuj, ba!, uwielbiam kiedy się "czepiasz". Krytykuj, drąż, wnikaj, dociekaj, pytaj w końcu o to w tym chodzi, żeby zrozumieć autora. Zdrówka Aniu i nie przepraszaj mnie więcej :)))

zgłoś

"krytykę" nie "krytykuj"

zgłoś

OK koniec z przepraszaniem, ale wiesz, nie wszyscy odbierają drążenie tak pozytywnie:) Ty również się nie hamuj

zgłoś

W porządku Aniu.

zgłoś

de mode jest przyjazne człowiekowi bez tych kreseczek ( nie umiem ich robić ;)

zgłoś

Ania , ale mnie zaciekawiłaś, przeczytam później jeszcze raz, nie widzę na razie dydaktyzmu, natomiast coraz bardziej misie podoba szczególnie :Róża przy murze nadaje ton,/ zrobię z niej smyczek/ wyginając ją. Sprytne

zgłoś

dydaktyzm nie dosłownie, w cudzysłowie jest zwróć uwagę - na szybko było :) ale coś w podobie

zgłoś

Wrócę do tego tekstu później, bo muszę już znikać z netu. Rozpracuję dydaktyzm;) potraktuję to jak misję. ha ha . Też go nie lubię, chyba jestem wyczulona na niego, dlatego się zdziwiłam , że go tu zauważyłaś. :) Może faktycznie jest, a ja się spieszę i nie dostrzegłam.

zgłoś

Można spróbować sobie zaśpiewać Wando, jeśli tylko chcesz. Czemu nie

zgłoś

Kyrje Elejson, Jezu usłysz nas, Jezu wysłuchaj nas. Szkoda Darku

zgłoś

Zobaczymy, może kiedyś do niego wrócę i przepuszczę przez maszynkę do ulepszania wierszy. Cześć

zgłoś