16 maja 2011

proza

angells
angells

Sznurowadła

Zawiązuje sznurowadła wczorajszego dnia

Nagle Ty w drzwiach, w dłoni nóż

I tak patrze na Ciebie z litości

W oczach Twoich pustka bezkresnego brudu

Wbijasz swoje ostrze beznadziei w moją chudą pierś

Popatrzyłam jeszcze przez chwilę

jak wydłubujesz z zaropiałej rany resztkę swoich kłamstw

A mi już brak łez, brak czasu na smutki dnia wczorajszego

Podnoszę się i znów wiąże sznurowadła

Jan Łukaszewski
16 maja 2011 o 19:42

To taki obrazek proza z liryką , lub opowiastka fantasy . Taka osobista emocjonalna , prawdziwa i to mi się właśnie podoba żadnej ściemy kłamstwa

zgłoś

angells
16 maja 2011 o 21:30

Miałam nadzieje że ktoś znajdzie choć odrobinę moich emocji :) dziękuję

zgłoś

angells
16 maja 2011 o 21:45

zależy jak to sobie ktoś zinterpretuje :) nie zawsze sztuka musi być ładna albo skomplikowana, czasem może być nawet pruderyjna i banalna ale w swojej prostocie może mieć fajne przesłanie. W sztuce fajne jest to, że każdy może zinterpretować dany tekst na tysiąc sposobów. Głupotą było by narzucanie komuś swojego upodobania. Myślę, że każdy ma prawo do tego aby samemu zdecydować czy coś jest dla niego sztuką czy zwykłym bazgrałem, wyrażajmy swoją opinię i uszanujmy zdanie innych.

zgłoś

angells
16 maja 2011 o 23:00

chodziło mi jedynie o to, że każdy ma swoje zdanie :) Ja szanuje jak najbardziej Twoją opinię, jednak nie każdy musi mieć taki punkt widzenia jak Ty, po prostu, to chyba zrozumiałe i jak najbardziej logiczne

zgłoś

Jan Łukaszewski
21 maja 2011 o 17:57

julio jazz masz racje artykuł Leszka Żulińskiego jest wspaniały i każdy kto chcę zacząć pisać powinien go przeczytać lektura obowiązkowa

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się