22 czerwca 2010

poezja

Komisarz
Komisarz

Nocne konstelacje poety

W odmęt podążę za Wężem, gdy
siłę Herkulesa będę mieć w dłoni.
Modlę się o moce do Erato,
rozwijam na Żaglu prota Lutnię.

Orzeł mnie przywita południowy,
Północny pożegnał Zeus- Łabędź.
Na dziobie Delfin za Charona...
W nieboskłon patrząc znów odpływam.

Komisarz
22 czerwca 2010 o 14:19

Wiersz można czytać również od tyłu pamiętając o tym, aby przyimki przesuwać przed części mowy, które one określają, tworząc właściwe wyrażenia przyimkowe.

zgłoś

Rafał Muszer
22 czerwca 2010 o 14:44

z logicznego punktu widzenia świetne

zgłoś

Komisarz
22 czerwca 2010 o 14:56

próba przedstawienia dążeń poety- prota (bohater filmu K-Pax) za pomocą symboliki i z wykorzystaniem gwiazd letniej konstelacji nieba oraz mitologii.

zgłoś

Jarosław Trześniewski
22 czerwca 2010 o 20:56

ineresujaco.

zgłoś

Jarosław Trześniewski
22 czerwca 2010 o 20:57

przepraszam interesująco :):)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się