PUSTO

Krzyknął. Nikt nie usłyszał
Zapłakał. Nikogo nie wzruszył
Mówił. Nie słuchali
Strzelił. Pochowali

Pomagał. Nikt nie dziękował
Żył. Nikogo nie obchodził
Kochał. Nie kochali
Strzelił. Pochowali

Patrzył. Nikt nie widział
Prosił. Nikogo nie było
Potrzebował. Nie dawali
Strzelił. Pochowali

Odchodził. Nikt nie zatrzymywał
Odszedł. Nikogo nie zdziwiło
Dawał. Nie brali
Strzelił. Pochowali

Margot
19 czerwca 2010 o 11:16

Dla mnie na tak. Ot, jak to ludzie... Pozdrawiam

zgłoś

Michał Strojnowski
19 czerwca 2010 o 23:39

właśnie jak to ludzie oby ci ludzie się zmienili oby się zmienili

zgłoś

Mirka Szychowiak
20 czerwca 2010 o 23:19

Kapitalne te dwuwersy ostatnie w każdej cząstce. Aż się proszą, by nad nimi było trochę inaczej, jakoś tak z większą perspektywą, nawet mniej rytmicznie, by tę monotonię zburzyć. Jest pomysł, nie mam wątpliwości. Pochyliłabym się jeszcze raz nad tym tekstem.

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się