Tak zwyczajnie, prosto, ale aż się zalogowałam, aby napisać, że ten wiersz ma wymiar domu, ogrodu, całego życia. Słowo dotyka lekko w myśl, a dalej już jak instrument poruszany wiatrem... Pozdrawiam.

zgłoś

pięknie... pozdrawiam

zgłoś

dziękuję.

zgłoś

bardzo pięknie wyrażone

zgłoś

Hmm - podoba mi się:)

zgłoś

myślę, że mógłby pozostać sam uśmiech - bez martwy...

zgłoś