|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (428) Proza (1) Fotografia (134) Grafika (401) Książki (4)
O autorze Znajomi (38) | |
słońce zgubione w chmurach
nie cieszy oczu
nikną kontury znikają cienie
powraca śnieg,
a przecież wiosna w pełni
tuli krzewy swoim ramieniem
nikną łany zeszłorocznych trzcin
i pewne jest że
jutro fala zieleni wyrośnie
wielkim lasem
tuż przy złotej forsycji
IV.2021/ T.Tomys
i nie tylko... ładnie. Lubię pastelowy obraz świata.
zgłoś
coraz cieplej.. i czuć to w wierszu :)
zgłoś
no chyba że forsycje zjadły krety
zgłoś
albo krety forsycje
zgłoś